ART THERAPY 3ετές πρόγραμμα στη Θεραπεία μέσω Τέχνης

(Με δυνατότητα συνέχισης σε προαιρετικό 4ο έτος Advanced Clinical Practice & Supervision)

2026-2027

ΕΝΑΡΞΗ: ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2026

Το Art Therapy – Multimodal Art Therapy και Θεωρία Συστημάτων είναι ένα τριετές πρόγραμμα επιμόρφωσης στη θεραπεία μέσω τέχνης. Συνδυάζει θεωρία, βιωματική καλλιτεχνική διερεύνηση, πρακτική άσκηση και εποπτεία, δίνοντας έμφαση στη θεραπευτική χρήση της εικόνας, της ύλης, του σώματος, του αντικειμένου, του χώρου και της δημιουργικής διαδικασίας.

Το θεωρητικό υπόβαθρο του προγράμματος αντλεί από τη θεωρία συστημάτων και την εξέλιξή της μέσα στον χρόνο. Η θεραπεία μέσω τέχνης προσεγγίζεται ως ένα πεδίο όπου η ανθρώπινη εμπειρία δεν κατανοείται απομονωμένα, αλλά μέσα από σχέσεις, πλαίσια, όρια, αλληλεπιδράσεις, υλικά, αφηγήσεις και περιβάλλοντα.

Η καλλιτεχνική διαδικασία αξιοποιείται ως τρόπος διερεύνησης και επεξεργασίας σχέσεων, συναισθημάτων, ρόλων, μεταβάσεων, οικογενειακών και κοινωνικών μοτίβων, προσωπικών ιστοριών και δυνατοτήτων αλλαγής. Μέσα από την τέχνη, οι εκπαιδευόμενοι/ες έρχονται σε επαφή με βασικές έννοιες της θεωρίας συστημάτων, όπως το όλον και τα μέρη, τα όρια, η αλληλεξάρτηση, η ανατροφοδότηση, η κυκλικότητα, η ομοιόσταση, η παρατήρηση, η κατασκευή νοήματος, η αφήγηση, η πολυπλοκότητα και η υλικότητα.

Το πρόγραμμα αποτελεί μια ιδιαίτερη πρόταση στον χώρο της Art Therapy, καθώς συνδέει τη θεραπεία μέσω τέχνης με μια ευρύτερη συστημική επιστημολογική σκέψη. Η θεωρία συστημάτων αξιοποιείται ως πλαίσιο κατανόησης της δημιουργικής και θεραπευτικής διαδικασίας, της σχέσης με το υλικό, της ομάδας, του θεραπευτικού πλαισίου και της αλλαγής.

Η εικαστική πράξη, η φωτογραφία, το κολάζ, η γλυπτική, το σώμα, η κίνηση, το παιχνίδι, η αφήγηση, το αντικείμενο, η δημιουργική γραφή και η καλλιτεχνική εγκατάσταση αξιοποιούνται ως θεραπευτικές γλώσσες μέσα από τις οποίες μπορούν να γίνουν ορατές εμπειρίες, σχέσεις, αφηγήσεις, μοτίβα και δυνατότητες μετασχηματισμού.

Στο κέντρο του προγράμματος βρίσκεται η θεραπευτική σχέση: η συνάντηση ανάμεσα στον/στη θεραπευτή/τρια, τον/την θεραπευόμενο/η, το έργο, το υλικό και το πλαίσιο. Η τέχνη προσεγγίζεται ως χώρος νοηματοδότησης, όπου το άτομο, η ομάδα, η οικογένεια και το ευρύτερο περιβάλλον μπορούν να διερευνηθούν μέσα από την εικόνα, το υλικό, το ίχνος, το αντικείμενο, το σώμα, τον χώρο και την κατασκευή.

Η βασική εκπαίδευση ολοκληρώνεται σε τρία έτη. Κατά τη διάρκεια της τριετίας, οι εκπαιδευόμενοι/ες εξοικειώνονται με πολλαπλές μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης και με τον τρόπο που αυτές μπορούν να αξιοποιηθούν θεραπευτικά, με βάση το επαγγελματικό πλαίσιο, τα τυπικά προσόντα και την ιδιότητα κάθε συμμετέχοντα/ουσας.

Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί σε συνάφεια με τα εκπαιδευτικά πρότυπα και τις κατευθύνσεις της EFAT – European Federation of Art Therapy.

Το Ροδάκινο είναι Affiliate Organizational Member της EFAT.

Η εργασία με άτομα, ομάδες, παιδιά, εφήβους, γονείς, οικογένειες και κοινότητες γίνεται πάντα σύμφωνα με το επαγγελματικό πλαίσιο, τα τυπικά προσόντα, την προηγούμενη εκπαίδευση και την επαγγελματική ιδιότητα κάθε συμμετέχοντα/ουσας.

Μετά την ολοκλήρωση της βασικής τριετούς εκπαίδευσης, δίνεται η δυνατότητα συνέχισης σε προαιρετικό 4ο έτος Advanced Clinical Practice & Supervision, για όσους/ες επιθυμούν περαιτέρω κλινική εμβάθυνση, περισσότερη εποπτεία, πρακτική επεξεργασία περιστατικών και ενίσχυση του επαγγελματικού τους φακέλου.


Η βασική φιλοσοφία του προγράμματος στηρίζεται στην ιδέα ότι η θεραπεία μέσω τέχνης αποτελεί ένα ιδιαίτερο θεραπευτικό πεδίο, όπου η εικόνα, το υλικό, το σώμα, το αντικείμενο, ο χώρος και η δημιουργική διαδικασία λειτουργούν ως τρόποι έκφρασης, επικοινωνίας, νοηματοδότησης και μετασχηματισμού της εμπειρίας.

Στην Art Therapy, το έργο αντιμετωπίζεται ως ζωντανό ίχνος μιας εσωτερικής και σχεσιακής διαδικασίας. Η σημασία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο ο/η θεραπευόμενος/η συναντά το υλικό, οργανώνει μορφές, αφήνει ίχνη, δημιουργεί εικόνες, μετακινεί αντικείμενα, χρησιμοποιεί το σώμα, αφηγείται και δίνει νόημα σε αυτό που εμφανίζεται.

Το πρόγραμμα προσεγγίζει την Art Therapy ως διαδικασία που μπορεί να ανοίξει χώρο για μη λεκτική έκφραση, συναισθηματική επεξεργασία, συμβολική σκέψη, αναστοχασμό, επικοινωνία και θεραπευτική αλλαγή. Η τέχνη προσφέρει έναν ενδιάμεσο χώρο ανάμεσα στο εσωτερικό βίωμα και την εξωτερική μορφή, ανάμεσα στο άρρητο και το εκφρασμένο, ανάμεσα στο προσωπικό και το σχεσιακό.

Η θεωρία συστημάτων αξιοποιείται ως θεωρητικό υπόβαθρο για να κατανοηθεί αυτή η διαδικασία ως δυναμική σχέση ανάμεσα στον/στη θεραπευόμενο/η, τον/τη θεραπευτή/ρια, το έργο, το υλικό, την ομάδα, τον χώρο και το ευρύτερο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον.

Με αυτόν τον τρόπο, η Art Therapy συνδέεται με τη συστημική σκέψη ως τρόπος κατανόησης των σχέσεων που αναδύονται μέσα στη δημιουργική και θεραπευτική διαδικασία.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαδικασία και όχι μόνο στο τελικό έργο. Το πώς επιλέγεται ένα υλικό, πώς ξεκινά ή σταματάει μια δημιουργική πράξη, πώς αντέχεται η αβεβαιότητα, πώς εμφανίζεται η μορφή, πώς αλλάζει το έργο και πώς ο/η θεραπευτής/ρια συνοδεύει αυτή τη διαδικασία αποτελούν βασικά σημεία εκπαίδευσης.

Το πρόγραμμα δίνει επίσης έμφαση στη δεοντολογία και στην ευθύνη του/της επαγγελματία. Η χρήση της τέχνης σε θεραπευτικά πλαίσια απαιτεί σεβασμό στα όρια, στο βίωμα, στην ιστορία, στην ευαλωτότητα και στον ρυθμό κάθε ανθρώπου. Για τον λόγο αυτό, η εκπαίδευση περιλαμβάνει θεωρητική κατανόηση, βιωματική εμπειρία, αναστοχασμό, πρακτική άσκηση και εποπτεία.


Το πρόγραμμα στοχεύει:

  • στην εκπαίδευση των συμμετεχόντων/ουσών στις βασικές αρχές της θεραπείας μέσω τέχνης και της multimodal art therapy,
  • στην κατανόηση της τέχνης ως θεραπευτικής γλώσσας, μέσα από την εικόνα, την ύλη, το σώμα, το αντικείμενο, τον χώρο, την αφήγηση και τη δημιουργική διαδικασία,
  • στην καλλιέργεια της ικανότητας των εκπαιδευόμενων να συνοδεύουν δημιουργικές διαδικασίες με θεραπευτική ευαισθησία, ασφάλεια και δεοντολογική επίγνωση,
  • στην κατανόηση της σημασίας του έργου τέχνης ως τρίτου στοιχείου στη θεραπευτική σχέση, ανάμεσα στον/στη θεραπευτή/ρια και τον/την θεραπευόμενο/η,
  • στην εξοικείωση με τη μη λεκτική, συμβολική και σωματική διάσταση της έκφρασης μέσα στην Art Therapy,
  • στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο τα υλικά, οι εικόνες, τα αντικείμενα και οι καλλιτεχνικές διαδικασίες μπορούν να υποστηρίξουν την έκφραση, την επεξεργασία συναισθημάτων, τη νοηματοδότηση και την αλλαγή,
  • στη βιωματική διερεύνηση της σχέσης ανάμεσα στο άτομο, το έργο, το υλικό, τον/την θεραπευτή/ρια, την ομάδα και το πλαίσιο,
  • στην κατανόηση της θεωρίας συστημάτων και της εξέλιξής της ως θεωρητικού υπόβαθρου για την Art Therapy,
  • στη βιωματική επεξεργασία εννοιών όπως όρια, αλληλεξάρτηση, κυκλικότητα, ανατροφοδότηση, ομοιόσταση, παρατήρηση, νόημα, αφήγηση, πολυπλοκότητα και υλικότητα,
  • στην ανάπτυξη δεξιοτήτων σχεδιασμού και εφαρμογής art therapy παρεμβάσεων σε ατομικά, ομαδικά, εκπαιδευτικά, συμβουλευτικά και κοινοτικά πλαίσια, ανάλογα με την επαγγελματική ιδιότητα και τα τυπικά προσόντα κάθε συμμετέχοντα/ουσας,
  • στην καλλιέργεια αναστοχαστικής στάσης απέναντι στη θεραπευτική σχέση, στο υλικό, στο έργο, στο σώμα, στην ομάδα και στον ρόλο του/της art therapist,
  • στη σύνδεση της Art Therapy με σύγχρονες θεωρητικές προσεγγίσεις, όπως ο κονστρουκτιβισμός, ο κοινωνικός κονστρουξιονισμός, η θεωρία της πολυπλοκότητας, η οικολογική σκέψη, ο νέος υλισμός και οι μετανθρωπιστικές οπτικές,
  • στην προετοιμασία των εκπαιδευόμενων για υπεύθυνη, αναστοχαστική και δεοντολογικά τεκμηριωμένη χρήση της τέχνης σε θεραπευτικά και υποστηρικτικά πλαίσια.

Το βασικό πρόγραμμα ολοκληρώνεται σε τρία έτη.

Περιλαμβάνει:

  • θεωρία Art Therapy,
  • συστημική θεωρία και θεραπευτική σκέψη,
  • βιωματικά εργαστήρια,
  • προσωπική καλλιτεχνική διερεύνηση,
  • πρακτική άσκηση,
  • εποπτεία,
  • μελέτες περίπτωσης,
  • γραπτές εργασίες,
  • portfolio,
  • τελική εργασία.

Μετά την ολοκλήρωση του τριετούς κύκλου, οι απόφοιτοι έχουν τη δυνατότητα να συνεχίσουν σε προαιρετικό τέταρτο έτος:

Advanced Clinical Practice & Supervision

Το 4ο έτος αφορά προχωρημένη κλινική πρακτική, εποπτεία και περαιτέρω εμβάθυνση στην επαγγελματική ταυτότητα του art therapist.

Η πρακτική άσκηση αποτελεί βασικό μέρος του προγράμματος και ξεκινά από το 2ο έτος. Συνεχίζεται στο 3ο έτος και συνοδεύεται από συστηματική εποπτεία, καταγραφή και αναστοχασμό.

Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο σε συνάφεια με τις κατευθύνσεις της EFAT – European Federation of Art Therapy, σύμφωνα με τις οποίες η πρακτική άσκηση εντάσσεται στο συνολικό εκπαιδευτικό workload ως placement, practicum ή internship και συνοδεύεται από εποπτεία.

Η πρακτική μπορεί να περιλαμβάνει ατομικές συνεδρίες, ομαδικές συναντήσεις, εργαστήρια, παρεμβάσεις σε εκπαιδευτικά ή κοινοτικά πλαίσια, συνεργασία με γονείς ή οικογένειες και δράσεις σε φορείς ψυχικής υγείας ή ειδικής θεραπευτικής παρέμβασης.

Στις ώρες πρακτικής μπορούν να περιλαμβάνονται η παρατήρηση πλαισίου, η συμμετοχή σε δράσεις, ο σχεδιασμός και η υλοποίηση παρεμβάσεων μέσω τέχνης, η εργασία με άτομα ή ομάδες, η συνεργασία με επαγγελματίες του φορέα, η καταγραφή, το ημερολόγιο πρακτικής, η προετοιμασία case study και η παρουσίαση υλικού στην εποπτεία.

Η πρακτική πραγματοποιείται σύμφωνα με το επαγγελματικό πλαίσιο, τα τυπικά προσόντα και την ιδιότητα κάθε συμμετέχοντα/ουσας. Η εποπτεία βοηθά τους/τις συμμετέχοντες/ουσες να επεξεργάζονται τη θεραπευτική τους θέση, τη σχέση με το άτομο ή την ομάδα, τη χρήση των υλικών, τη δυναμική γύρω από το έργο, τα όρια, τη δεοντολογία και τη σύνδεση της πρακτικής εμπειρίας με τη θεωρία.

Η αναλυτική καταγραφή των ωρών πρακτικής, εποπτείας και εργασιών περιλαμβάνεται στη βεβαίωση ολοκλήρωσης του προγράμματος.

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται ένα Σαββατοκύριακο κάθε μήνα, από τον Οκτώβριο έως τον Ιούλιο για το Α έτος και από τον Σεπτέμβριο μέχρι τον Ιούνιο για το Β και Γ έτος.

Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται:

Σάββατο: 9:00–16:00
Κυριακή: 9:00–16:00

Κάθε Σαββατοκύριακο περιλαμβάνει θεωρητική εισήγηση, βιωματική καλλιτεχνική διερεύνηση, εργασία σε μικρές ομάδες, αναστοχασμό και σύνδεση της θεωρίας με τη θεραπευτική πρακτική.

Από το Β΄ έτος προστίθενται η πρακτική άσκηση και η εποπτεία, οι οποίες συνεχίζονται και στο Γ΄ έτος.

Για όσους/ες επιλέξουν το προαιρετικό Δ΄ έτος Advanced Clinical Practice & Supervision, η πρακτική και η εποπτική επεξεργασία εμβαθύνονται περαιτέρω.


Το Α΄ έτος εισάγει τους/τις εκπαιδευόμενους/ες στις βασικές αρχές της Θεραπείας μέσω Τέχνης και της Multimodal Art Therapy, με θεωρητικό άξονα τη Γενική Θεωρία Συστημάτων και τις πρώτες έννοιες της συστημικής σκέψης.

Κάθε θεματική συνδέει μια βασική έννοια της θεωρίας συστημάτων με μία καλλιτεχνική γλώσσα, ώστε η θεωρία να προσεγγίζεται βιωματικά μέσα από την εικόνα, την ύλη, το σώμα, το αντικείμενο, τον χώρο, τη φωτογραφία, το παιχνίδι και τη δημιουργική διαδικασία.


1. Η τέχνη ως θεραπευτικό πεδίο

Θεωρητική εστίαση: σύστημα, πλαίσιο, σχέση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: μικτή τεχνική / εικαστικός χάρτης

Η συνάντηση εισάγει τους/τις εκπαιδευόμενους/ες στη Θεραπεία μέσω Τέχνης και στη Multimodal Art Therapy, με άξονα τη θεωρία συστημάτων. Η καλλιτεχνική διαδικασία προσεγγίζεται ως θεραπευτικό πεδίο όπου συνδέονται ο άνθρωπος, το έργο, το υλικό, ο χώρος, η ομάδα και το πλαίσιο. Η μικτή τεχνική αξιοποιείται ως ένας πρώτος τρόπος προσωπικής τοποθέτησης, διερεύνησης και αναστοχασμού μέσα στην εκπαιδευτική ομάδα.


2. Το έργο, το υλικό και η θεραπευτική σχέση

Θεωρητική εστίαση: όλον, μέρη και σχέσεις
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: κολάζ

Η συνάντηση εστιάζει στη σχέση ανάμεσα στον/στη θεραπευτή/ρια, τον/την θεραπευόμενο/η, το έργο, το υλικό και το πλαίσιο. Μέσα από την οπτική της θεωρίας συστημάτων, το έργο προσεγγίζεται ως σύνθεση μερών, σχέσεων, εντάσεων και νοημάτων. Το κολάζ προσφέρει ένα κατάλληλο πεδίο για τη διερεύνηση της σύνδεσης, της επιλογής, της σύνθεσης και της δημιουργίας νέων σχέσεων ανάμεσα σε διαφορετικά στοιχεία.


3. Υλικά και αισθήσεις στην Art Therapy

Θεωρητική εστίαση: αλληλεπίδραση, αλληλεξάρτηση, μετασχηματισμός
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: πηλός / απτικά υλικά

Η συνάντηση εστιάζει στη θεραπευτική σημασία της ύλης και της αισθητηριακής εμπειρίας. Τα υλικά προσεγγίζονται ως ενεργά στοιχεία της δημιουργικής διαδικασίας, καθώς επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το σώμα, το συναίσθημα και η σκέψη οργανώνουν την εμπειρία. Ο πηλός και τα απτικά υλικά συνδέονται με την έννοια της αλληλεπίδρασης, της αλληλεξάρτησης και του μετασχηματισμού.


4. Εικόνα, ίχνος, φωτογραφία και σύμβολο

Θεωρητική εστίαση: επικοινωνία, πληροφορία, νόημα
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: φωτογραφία / σχέδιο / αποτύπωμα

Η συνάντηση διερευνά τη μη λεκτική διάσταση της Θεραπείας μέσω Τέχνης και τον τρόπο με τον οποίο η εικόνα, το ίχνος, η χειρονομία, το αποτύπωμα και η φωτογραφική παρατήρηση μπορούν να λειτουργήσουν ως μορφές επικοινωνίας. Η θεωρία συστημάτων προσφέρει το πλαίσιο για την κατανόηση της πληροφορίας και του νοήματος που αναδύονται μέσα από την εικόνα και τη σχέση με το έργο. Η φωτογραφία αξιοποιείται ως μέσο παρατήρησης, τεκμηρίωσης και αναστοχασμού πάνω στο ίχνος, στη λεπτομέρεια και στη διαδικασία.


5. Θεραπευτικός χώρος, όρια και ασφάλεια

Θεωρητική εστίαση: όρια, πλαίσια, ανοιχτά και κλειστά συστήματα
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: κατασκευή / κουτί / μικρή εγκατάσταση

Η συνάντηση εστιάζει στη σημασία του θεραπευτικού πλαισίου στην Art Therapy. Ο χώρος, ο χρόνος, τα υλικά, οι κανόνες, η εμπιστευτικότητα και η διαχείριση των έργων συγκροτούν το πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορεί να υπάρξει ασφάλεια, έκφραση και αναστοχασμός. Η κατασκευή, το κουτί και η μικρή εγκατάσταση προσφέρουν ένα συμβολικό και χωρικό πεδίο για τη διερεύνηση των ορίων, της προστασίας, της διαπερατότητας και της σχέσης ανάμεσα στο μέσα και το έξω.


6. Η ομάδα ως δημιουργικό σύστημα

Θεωρητική εστίαση: υποσυστήματα, ρόλοι και θέσεις
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: ομαδική ζωγραφική μεγάλης κλίμακας

Η συνάντηση προσεγγίζει την ομάδα ως ζωντανό δημιουργικό σύστημα. Μέσα από τη συλλογική εικαστική διαδικασία αναδεικνύονται θέσεις, ρόλοι, αποστάσεις, συμμαχίες, τρόποι συμμετοχής και μορφές σύνδεσης. Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της ομάδας ως πεδίου αλληλεπιδράσεων, όπου το ατομικό και το συλλογικό συνδιαμορφώνονται. Η ομαδική ζωγραφική μεγάλης κλίμακας λειτουργεί ως καλλιτεχνικό πεδίο παρατήρησης της σχέσης ανάμεσα στο μέρος και στο σύνολο.


7. Ομαδικό έργο, ανατροφοδότηση και μοτίβα

Θεωρητική εστίαση: Α΄ κυβερνητική, ανατροφοδότηση, κυκλική αιτιότητα, επαναλαμβανόμενα μοτίβα
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: διαδοχικό ομαδικό έργο / κυκλικό σχέδιο

Η συνάντηση εισάγει βασικές έννοιες της Α΄ κυβερνητικής, με έμφαση στην ανατροφοδότηση, στη ρύθμιση και στην κυκλική αιτιότητα. Η ομαδική καλλιτεχνική διαδικασία επιτρέπει να γίνουν ορατοί οι τρόποι με τους οποίους κάθε πράξη επηρεάζει το σύνολο και παράγει νέες αποκρίσεις. Το διαδοχικό ομαδικό έργο και το κυκλικό σχέδιο αξιοποιούνται ως μορφές διερεύνησης των μοτίβων που διατηρούνται, μετακινούνται ή μετασχηματίζονται μέσα σε ένα δημιουργικό σύστημα.


8. Αλλαγή και αντίσταση μέσα από τα υλικά

Θεωρητική εστίαση: ομοιόσταση, σταθερότητα, αλλαγή, προσαρμογή
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: μετασχηματισμός υλικών / χαρτί, νερό, σκίσιμο, επικάλυψη

Η συνάντηση εστιάζει στη σχέση ανάμεσα στη σταθερότητα και την αλλαγή. Η έννοια της ομοιόστασης προσεγγίζεται μέσα από τη δημιουργική διαδικασία και τη συνάντηση με υλικά που μεταβάλλονται, αλλοιώνονται ή αναδιοργανώνουν την αρχική μορφή. Η Art Therapy προσφέρει ένα ασφαλές πεδίο για την επεξεργασία της αντίστασης, της απώλειας ελέγχου, της προσαρμογής και της εμφάνισης νέων μορφών. Υλικά όπως το χαρτί, το νερό, οι στρώσεις, το σκίσιμο και η επικάλυψη υποστηρίζουν τη διερεύνηση του μετασχηματισμού.


9. Παιχνίδι, πειραματισμός και αβεβαιότητα

Θεωρητική εστίαση: ανοιχτό σύστημα, τυχαιότητα, δυνατότητα αλλαγής, δημιουργικός μετασχηματισμός
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: found objects / assemblage / παιχνίδι με αντικείμενα

Η συνάντηση διερευνά τη σημασία του παιχνιδιού, του πειραματισμού και της αβεβαιότητας στη θεραπεία μέσω τέχνης. Η δημιουργική διαδικασία προσεγγίζεται ως ανοιχτό πεδίο, όπου το απρόβλεπτο, το τυχαίο και το μη ολοκληρωμένο μπορούν να ανοίξουν νέες δυνατότητες νοήματος και αλλαγής. Τα καθημερινά αντικείμενα, τα found objects και το assemblage αξιοποιούνται ως μέσα δημιουργίας απρόβλεπτων συνδέσεων, νέων σχέσεων και συμβολικών μετασχηματισμών.


10. Portfolio και αναστοχασμός Α΄ έτους

Θεωρητική εστίαση: αυτοπαρατήρηση, σύνθεση, μετα-θέση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: artist book / προσωπικό αναστοχαστικό portfolio

Η τελευταία συνάντηση του Α΄ έτους λειτουργεί ως χώρος σύνθεσης της προσωπικής, καλλιτεχνικής και θεωρητικής διαδρομής των εκπαιδευόμενων. Το portfolio προσεγγίζεται ως αναστοχαστικό εργαλείο, μέσα από το οποίο ο/η εκπαιδευόμενος/η παρατηρεί τη σχέση του/της με τα υλικά, τα έργα, την ομάδα, τις θεωρητικές έννοιες και τη θεραπευτική διαδικασία. Το artist book προσφέρει μια μορφή σύνθεσης εικόνας, γραφής, φωτογραφίας, ίχνους και θεωρητικού αναστοχασμού, υποστηρίζοντας τη μετάβαση στο Β΄ έτος.


Ολοκλήρωση Α΄ έτους

Στο τέλος του Α΄ έτους, οι συμμετέχοντες/ουσες έχουν εισαχθεί στις βασικές αρχές της Θεραπείας μέσω Τέχνης, της Multimodal Art Therapy και της θεωρίας συστημάτων. Έχουν δουλέψει βιωματικά με διαφορετικές καλλιτεχνικές γλώσσες και υλικά, διερευνώντας τη σχέση ανάμεσα στο έργο, την ύλη, το σώμα, την ομάδα και το θεραπευτικό πλαίσιο.

Το Α΄ έτος ολοκληρώνεται με αναστοχασμό πάνω στη σύνδεση τέχνης, θεραπευτικής σχέσης, δημιουργικής διαδικασίας και συστημικής σκέψης, υποστηρίζοντας την αρχική διαμόρφωση της προσωπικής θεραπευτικής στάσης των εκπαιδευόμενων.

Β΄ Έτος

Το Β΄ έτος εστιάζει στην εφαρμογή της Θεραπείας μέσω Τέχνης και της Multimodal Art Therapy σε διαφορετικά θεραπευτικά, συμβουλευτικά και εκπαιδευτικά πλαίσια. Οι εκπαιδευόμενοι/ες προσεγγίζουν την Art Therapy σε σχέση με παιδιά, εφήβους, γονείς, οικογένειες, ζευγάρια, ομάδες ενηλίκων και σχολικά περιβάλλοντα.

Παράλληλα, το Β΄ έτος εισάγει τους/τις εκπαιδευόμενους/ες στη λογική της πρακτικής άσκησης. Η πρακτική προσεγγίζεται ως χώρος σύνδεσης θεωρίας, θεραπευτικής στάσης, καλλιτεχνικής διαδικασίας, δεοντολογίας, εποπτείας και επαγγελματικής ευθύνης.

Η θεωρία συστημάτων λειτουργεί ως βασικό πλαίσιο κατανόησης των σχέσεων, των ρόλων, των ορίων, των υποσυστημάτων, της επικοινωνίας και των μοτίβων που αναδύονται σε κάθε θεραπευτικό πεδίο. Η τέχνη αξιοποιείται ως γλώσσα έκφρασης, αναστοχασμού και νοηματοδότησης, προσαρμοσμένη κάθε φορά στο πλαίσιο, στον πληθυσμό και στις ανάγκες της θεραπευτικής διαδικασίας.


1. Προετοιμασία για την πρακτική άσκηση στην Art Therapy

Θεωρητική εστίαση: θεραπευτικό πλαίσιο, δεοντολογία, επαγγελματικός ρόλος, εποπτεία
Πεδίο εφαρμογής: έναρξη πρακτικής άσκησης
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: αναστοχαστικό portfolio / εικαστικός χάρτης επαγγελματικής θέσης

Η πρώτη συνάντηση του Β΄ έτους προετοιμάζει τους/τις εκπαιδευόμενους/ες για την πρακτική άσκηση και για τη μετάβαση από την προσωπική βιωματική διερεύνηση στην υπεύθυνη εφαρμογή της Art Therapy σε πραγματικά πλαίσια.

Η συνάντηση εστιάζει στον ρόλο του/της εκπαιδευόμενου/ης, στα όρια του επαγγελματικού πλαισίου, στη δεοντολογία, στην ασφάλεια, στη σχέση με τον φορέα, στη σημασία της εποπτείας και στη σύνδεση της πρακτικής με την προσωπική θεραπευτική στάση. Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της πρακτικής ως πεδίου σχέσεων ανάμεσα στον/στην εκπαιδευόμενο/η, τον/την ωφελούμενο/η, τον φορέα, τον/την επόπτη/ρια, την ομάδα και το ευρύτερο πλαίσιο.

Το αναστοχαστικό portfolio και ο εικαστικός χάρτης επαγγελματικής θέσης αξιοποιούνται ως μέσα σύνδεσης της προσωπικής πορείας με την έναρξη της πρακτικής εμπειρίας.


2. Art Therapy με παιδιά: παιχνίδι, υλικά και συμβολική έκφραση

Θεωρητική εστίαση: ανάπτυξη, σχέση, συμβολικό παιχνίδι, ανοιχτά συστήματα
Πεδίο εφαρμογής: παιδιά
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: παιχνίδι, ζωγραφική, πηλός, μικρές κατασκευές

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης με παιδιά, δίνοντας έμφαση στο παιχνίδι, στη συμβολική έκφραση, στη μη λεκτική επικοινωνία και στη σχέση με τα υλικά. Το παιδί προσεγγίζεται μέσα στα πλαίσια που το περιβάλλουν και το διαμορφώνουν: οικογένεια, σχολείο, συνομήλικοι, σώμα, φαντασία και καθημερινό περιβάλλον.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της παιδικής έκφρασης ως μέρους ενός ευρύτερου πλέγματος σχέσεων. Η ζωγραφική, ο πηλός, το παιχνίδι και οι μικρές κατασκευές λειτουργούν ως καλλιτεχνικές γλώσσες που μπορούν να υποστηρίξουν την έκφραση, τη συμβολική σκέψη, την επικοινωνία και τη θεραπευτική επεξεργασία με σεβασμό στον ρυθμό και στις αναπτυξιακές ανάγκες του παιδιού.


3. Art Therapy με εφήβους: ταυτότητα, σώμα, εικόνα και όρια

Θεωρητική εστίαση: ταυτότητα, διαφοροποίηση, όρια, πολλαπλές οπτικές
Πεδίο εφαρμογής: έφηβοι
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: φωτογραφία, αυτοπορτρέτο, mixed media, σώμα

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης με εφήβους, με άξονες την ταυτότητα, το σώμα, την εικόνα του εαυτού, τα όρια και τη σχέση με την ομάδα των συνομηλίκων. Η εφηβεία προσεγγίζεται ως περίοδος μετακινήσεων, όπου το άτομο επαναδιαπραγματεύεται τη θέση του μέσα σε οικογενειακά, κοινωνικά και πολιτισμικά συστήματα.

Η φωτογραφία, το αυτοπορτρέτο, τα mixed media και η ενσώματη έκφραση αξιοποιούνται ως καλλιτεχνικές γλώσσες που μπορούν να υποστηρίξουν την αυτοπαρατήρηση, την έκφραση, τη διαφοροποίηση και τη δημιουργία προσωπικού νοήματος. Η συστημική σκέψη βοηθά στην κατανόηση της εφηβικής εμπειρίας μέσα από σχέσεις, όρια, μεταβάσεις και πολλαπλές οπτικές.


4. Art Therapy με γονείς και πρώιμη σχέση

Θεωρητική εστίαση: πρώιμη σχέση, συν-ρύθμιση, σώμα, αισθητηριακή εμπειρία, γονεϊκή παρουσία
Πεδίο εφαρμογής: βρέφη, μικρά παιδιά και γονείς
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: αισθητηριακά υλικά, ύφασμα, φως, ήχος, απτικές επιφάνειες

Η συνάντηση εστιάζει στη σχέση γονέα-παιδιού και στη σημασία της πρώιμης αισθητηριακής, σωματικής και συναισθηματικής εμπειρίας. Η Art Therapy προσεγγίζεται ως πεδίο όπου η ύλη, το σώμα, η αφή, ο ρυθμός, το βλέμμα και η παρουσία μπορούν να υποστηρίξουν τη σχέση, τη συν-ρύθμιση και την επικοινωνία.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της πρώιμης σχέσης ως δυναμικού πεδίου αλληλεπίδρασης ανάμεσα στο παιδί, τον γονέα, το σώμα, το περιβάλλον και το υλικό. Τα αισθητηριακά υλικά, το ύφασμα, το φως, ο ήχος και οι απτικές επιφάνειες λειτουργούν ως καλλιτεχνικά και θεραπευτικά μέσα διερεύνησης της παρουσίας, της επαφής και της ασφάλειας.


5. Art Therapy και συμβουλευτική γονέων

Θεωρητική εστίαση: γονεϊκό υποσύστημα, ρόλοι, ανατροφοδότηση, οικογενειακά μοτίβα
Πεδίο εφαρμογής: γονείς / γονεϊκή συμβουλευτική
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: εικαστικοί χάρτες, αντικείμενα, γενεόγραμμα μέσω τέχνης

Η συνάντηση εστιάζει στη σύνδεση της Art Therapy με τη συμβουλευτική γονέων. Οι γονεϊκοί ρόλοι, οι προσδοκίες, τα μοτίβα επικοινωνίας, οι οικογενειακές αφηγήσεις και οι διαγενεακές μεταβιβάσεις προσεγγίζονται μέσα από εικαστικές και συμβολικές μορφές.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση του γονεϊκού ρόλου μέσα σε σχέσεις, υποσυστήματα και επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Οι εικαστικοί χάρτες, τα αντικείμενα και το γενεόγραμμα μέσω τέχνης προσφέρουν τρόπους αναστοχασμού πάνω στη γονεϊκή θέση, στην οικογενειακή ιστορία και στις δυνατότητες μετακίνησης μέσα στο σύστημα.


6. Art Therapy με οικογένειες: σχέσεις, ρόλοι και κοινό έργο

Θεωρητική εστίαση: οικογενειακό σύστημα, υποσυστήματα, ρόλοι, όρια, κυκλικότητα
Πεδίο εφαρμογής: οικογένειες
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: κοινό οικογενειακό έργο, κατασκευή, εικαστικός χάρτης σχέσεων

Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση της Θεραπείας μέσω Τέχνης με οικογένειες. Το οικογενειακό σύστημα προσεγγίζεται μέσα από σχέσεις, ρόλους, όρια, συμμαχίες, αφηγήσεις και μοτίβα επικοινωνίας που μπορούν να γίνουν ορατά μέσα από την κοινή δημιουργική διαδικασία.

Το κοινό οικογενειακό έργο, η κατασκευή και ο εικαστικός χάρτης σχέσεων λειτουργούν ως καλλιτεχνικά μέσα για την παρατήρηση της οικογενειακής δυναμικής, της συνεργασίας, της απόστασης, της εγγύτητας και των δυνατοτήτων αλλαγής. Η Art Therapy προσφέρει έναν τρόπο να εμφανιστούν πλευρές της οικογενειακής εμπειρίας που συχνά δύσκολα διατυπώνονται μόνο με λόγο.


7. Art Therapy με ζευγάρια: σχέση, απόσταση και σύγκρουση

Θεωρητική εστίαση: ζευγαρικό σύστημα, αλληλεπίδραση, όρια, ανατροφοδότηση
Πεδίο εφαρμογής: ζευγάρια
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: δυαδικό έργο, αντικείμενα, χώρος, εικόνα

Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση της Art Therapy με ζευγάρια, με έμφαση στη σχέση, στην απόσταση, στην εγγύτητα, στην επιθυμία, στη σύγκρουση και στα επαναλαμβανόμενα μοτίβα επικοινωνίας.

Η θεωρία συστημάτων προσφέρει ένα πλαίσιο κατανόησης του ζευγαριού ως δυναμικού συστήματος αλληλεπίδρασης. Το δυαδικό έργο, τα αντικείμενα, ο χώρος και η εικόνα μπορούν να υποστηρίξουν την ορατότητα των μοτίβων σχέσης, την επεξεργασία της θέσης κάθε μέλους και τη διερεύνηση νέων τρόπων σύνδεσης.


8. Art Therapy σε ομάδες ενηλίκων: ρόλοι, συνύπαρξη και ομαδική διαδικασία

Θεωρητική εστίαση: ομάδα ως σύστημα, υποσυστήματα, αναδυόμενοι ρόλοι, συνοχή
Πεδίο εφαρμογής: θεραπευτικές, εκπαιδευτικές και υποστηρικτικές ομάδες ενηλίκων
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: ομαδική ζωγραφική, installation, συλλογική σύνθεση

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης σε ομαδικά πλαίσια ενηλίκων. Η ομάδα προσεγγίζεται ως ζωντανό σύστημα όπου αναδύονται ρόλοι, υποσυστήματα, συμμαχίες, μορφές συνύπαρξης, αντιστάσεις, συνοχή και δυνατότητες αλλαγής.

Η ομαδική ζωγραφική, η εγκατάσταση και η συλλογική σύνθεση λειτουργούν ως καλλιτεχνικά πεδία μέσα από τα οποία μπορούν να γίνουν ορατές οι δυναμικές της ομάδας. Η Art Therapy υποστηρίζει την έκφραση, τη συμμετοχή, τον αναστοχασμό και την επεξεργασία της σχέσης ανάμεσα στο ατομικό και το συλλογικό.


9. Ατομική Art Therapy: αίτημα, θεραπευτική σχέση και προσωπική διερεύνηση

Θεωρητική εστίαση: θεραπευτικό αίτημα, προσωπική ιστορία, θεραπευτική σχέση, πλαίσιο
Πεδίο εφαρμογής: ατομική θεραπευτική εργασία με παιδιά, εφήβους και ενήλικες
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: εικόνα, κολάζ, πηλός, αντικείμενο, γραφή, φωτογραφία

Η συνάντηση εστιάζει στην ατομική Art Therapy και στον τρόπο με τον οποίο η θεραπευτική σχέση, το αίτημα, το έργο, το υλικό και το πλαίσιο συνδιαμορφώνουν τη θεραπευτική διαδικασία. Η ατομική εργασία προσεγγίζεται ως πεδίο όπου το άτομο μπορεί να επεξεργαστεί προσωπικές εμπειρίες, συναισθήματα, εσωτερικές συγκρούσεις, σχέσεις, μεταβάσεις και ερωτήματα ταυτότητας μέσα από την καλλιτεχνική διαδικασία.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση του ατομικού αιτήματος μέσα σε ένα ευρύτερο πλέγμα σχέσεων, οικογενειακών αφηγήσεων, κοινωνικών πλαισίων και επαναλαμβανόμενων μοτίβων. Η εικόνα, το κολάζ, ο πηλός, το αντικείμενο, η γραφή και η φωτογραφία αξιοποιούνται ως καλλιτεχνικές γλώσσες που μπορούν να υποστηρίξουν την έκφραση, τη νοηματοδότηση, τον αναστοχασμό και τη θεραπευτική μετακίνηση.


10. Σχεδιασμός Art Therapy παρέμβασης και αναστοχασμός Β΄ έτους

Θεωρητική εστίαση: θεραπευτικός σχεδιασμός, δεοντολογία, ασφάλεια, επαγγελματικά όρια, αναστοχασμός
Πεδίο εφαρμογής: θεραπευτικά, συμβουλευτικά, εκπαιδευτικά πλαίσια και πρακτική άσκηση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: multimodal σχεδιασμός / αναστοχαστικό portfolio / artist book

Η τελευταία συνάντηση του Β΄ έτους λειτουργεί ως χώρος σύνθεσης των εφαρμογών της Art Therapy σε διαφορετικά θεραπευτικά και σχεσιακά πλαίσια. Οι εκπαιδευόμενοι/ες επιστρέφουν στις θεματικές της χρονιάς, συνδέοντας τις έννοιες της θεωρίας συστημάτων με την εργασία με παιδιά, εφήβους, γονείς, οικογένειες, ζευγάρια, ομάδες ενηλίκων και σχολικά πλαίσια.

Ο multimodal σχεδιασμός, το αναστοχαστικό portfolio και το artist book λειτουργούν ως μέσα σύνθεσης της εκπαιδευτικής και πρακτικής εμπειρίας. Η έμφαση δίνεται στη δεοντολογία, στα όρια, στην προσαρμογή της καλλιτεχνικής διαδικασίας στις ανάγκες κάθε πληθυσμού και στη σταδιακή διαμόρφωση της προσωπικής θεραπευτικής στάσης.


Ολοκλήρωση Β΄ έτους

Στο τέλος του Β΄ έτους οι συμμετέχοντες/ουσες έχουν εμβαθύνει σε βασικές σχολές της συστημικής θεραπείας, έχουν διερευνήσει τη σύνδεσή τους με τη θεραπεία μέσω τέχνης και έχουν ξεκινήσει την πρακτική άσκηση και την εποπτική διαδικασία. Το έτος ολοκληρώνεται με αναστοχασμό πάνω στη θεραπευτική σχέση, στη χρήση της τέχνης, στη θέση του/της θεραπευτή/τριας και στη σύνδεση θεωρίας, πρακτικής και προσωπικής διερεύνησης.


Το Γ΄ έτος εστιάζει σε σύνθετα θεραπευτικά αιτήματα και σε ειδικές θεματικές που συναντώνται στην εφαρμογή της Θεραπείας μέσω Τέχνης. Οι εκπαιδευόμενοι/ες προσεγγίζουν ζητήματα όπως η κακοποίηση, το τραύμα, το διαζύγιο, η απώλεια, η νευροδιαφορετικότητα, το άγχος, τα κυκλικά μοτίβα ρύθμισης, η χρήση του αντικειμένου, το Open Art Studio, η υλικότητα και η εγκατάσταση.

Η θεωρία συστημάτων αξιοποιείται ως πλαίσιο κατανόησης των σχέσεων, των πλαισίων, των μοτίβων, των οικογενειακών και κοινωνικών αφηγήσεων, καθώς και των τρόπων με τους οποίους το άτομο συνδέεται με το σώμα, την ιστορία, την οικογένεια, την κοινότητα και το περιβάλλον του.

Η Art Therapy προσφέρει ένα θεραπευτικό πεδίο όπου η εικόνα, το υλικό, το σώμα, το αντικείμενο, η φωτογραφία, η αφήγηση, η εγκατάσταση και η δημιουργική διαδικασία μπορούν να υποστηρίξουν την έκφραση, την επεξεργασία, τον αναστοχασμό και τη διαμόρφωση νέων νοημάτων.


1. Προχωρημένη κλινική στάση και εποπτικός αναστοχασμός στην Art Therapy

Θεωρητική εστίαση: θεραπευτική στάση, δεοντολογία, εποπτεία, επαγγελματική ευθύνη
Πεδίο εφαρμογής: πρακτική άσκηση / κλινική εμβάθυνση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: αναστοχαστικό portfolio / εικαστική καταγραφή διαδικασίας

Η πρώτη συνάντηση του Γ΄ έτους εστιάζει στη μετάβαση από την εφαρμογή στην προχωρημένη κλινική σκέψη. Οι εκπαιδευόμενοι/ες επεξεργάζονται τη θέση τους μέσα στο θεραπευτικό πεδίο, τη σχέση με την πρακτική άσκηση, την εποπτεία, τα όρια του ρόλου και τη δεοντολογική ευθύνη.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της πρακτικής ως πεδίου πολλαπλών σχέσεων: εκπαιδευόμενος/η, θεραπευόμενος/η, έργο, υλικό, φορέας, επόπτης/ρια, ομάδα και θεσμικό πλαίσιο. Το αναστοχαστικό portfolio αξιοποιείται ως μέσο σύνδεσης της προσωπικής θεραπευτικής στάσης με την κλινική εμπειρία.


2. Art Therapy, κακοποίηση και τραυματικές εμπειρίες

Θεωρητική εστίαση: τραύμα, ασφάλεια, όρια, εξουσία, σιωπή, θεραπευτικό πλαίσιο
Πεδίο εφαρμογής: ατομική και ομαδική θεραπευτική εργασία με εμπειρίες κακοποίησης
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: προστατευμένα υλικά, εικόνα, αντικείμενο, γραφή

Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση της Art Therapy σε πλαίσια όπου υπάρχουν εμπειρίες κακοποίησης, παραβίασης ορίων, σιωπής, φόβου ή απώλειας αίσθησης ασφάλειας. Η θεραπευτική εργασία προσεγγίζεται με έμφαση στη σταθερότητα του πλαισίου, στη δεοντολογία, στη σταδιακότητα και στον σεβασμό του ρυθμού κάθε ανθρώπου.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της κακοποίησης μέσα σε σχέσεις, πλαίσια εξουσίας, οικογενειακά μοτίβα, κοινωνικές σιωπές και θεσμικές ευθύνες. Η εικόνα, το αντικείμενο, η γραφή και τα προστατευμένα υλικά μπορούν να λειτουργήσουν ως μέσα έκφρασης, ορατότητας και αναστοχασμού, με τρόπο που στηρίζει την ασφάλεια και την επανασύνδεση με την προσωπική εμπειρία.


3. Art Therapy και διαζύγιο: οικογενειακές μεταβάσεις, αποχωρισμός και αναδιοργάνωση

Θεωρητική εστίαση: οικογενειακή μετάβαση, αποχωρισμός, αναδιοργάνωση, νέες σχέσεις
Πεδίο εφαρμογής: παιδιά, γονείς και οικογένειες σε μετάβαση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: εικαστικοί χάρτες, αντικείμενα, αφήγηση, φωτογραφία

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης σε περιπτώσεις διαζυγίου και οικογενειακών μεταβάσεων. Το διαζύγιο προσεγγίζεται ως αλλαγή στο οικογενειακό σύστημα, στους ρόλους, στα όρια, στους χώρους, στους χρόνους και στις αφηγήσεις που συγκροτούν την οικογενειακή ζωή.

Η Art Therapy μπορεί να υποστηρίξει παιδιά, γονείς και οικογένειες να επεξεργαστούν τον αποχωρισμό, τη μεταβολή της καθημερινότητας, τη συνύπαρξη διαφορετικών οικογενειακών πλαισίων και τη δημιουργία νέων μορφών σύνδεσης. Οι εικαστικοί χάρτες, τα αντικείμενα, η αφήγηση και η φωτογραφία προσφέρουν καλλιτεχνικές γλώσσες για την κατανόηση της μετάβασης και της αναδιοργάνωσης.


4. Art Therapy και νευροδιαφορετικότητα

Θεωρητική εστίαση: νευροδιαφορετικότητα, αισθητηριακή ρύθμιση, επικοινωνία, περιβάλλον
Πεδίο εφαρμογής: παιδιά, έφηβοι και ενήλικες με διαφορετικούς τρόπους αντίληψης και επικοινωνίας
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: αισθητηριακά υλικά, μοτίβα, επανάληψη, οπτικά συστήματα

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης με νευροδιαφορετικά άτομα, δίνοντας έμφαση στην αισθητηριακή εμπειρία, στην επικοινωνία, στη ρύθμιση, στην προβλεψιμότητα, στη δημιουργική ελευθερία και στην προσαρμογή του πλαισίου.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση της σχέσης ανάμεσα στο άτομο, το σώμα, το περιβάλλον, τα υλικά, τις αισθητηριακές ανάγκες και τα κοινωνικά πλαίσια. Τα αισθητηριακά υλικά, τα μοτίβα, η επανάληψη και τα οπτικά συστήματα μπορούν να υποστηρίξουν διαφορετικούς τρόπους έκφρασης, οργάνωσης και επικοινωνίας μέσα στην Art Therapy.


5. Art Therapy, απώλεια και πένθος

Θεωρητική εστίαση: απώλεια, μνήμη, συνέχεια, αποχωρισμός, νέα νοήματα
Πεδίο εφαρμογής: παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και οικογένειες που βιώνουν απώλεια
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: αντικείμενα μνήμης, φωτογραφία, γραφή, μικρή εγκατάσταση

Η συνάντηση εστιάζει στη Θεραπεία μέσω Τέχνης σε εμπειρίες απώλειας, πένθους και αποχωρισμού. Η απώλεια προσεγγίζεται ως εμπειρία που επηρεάζει το άτομο, τις σχέσεις, την οικογένεια, το σώμα, τον χρόνο και τις προσωπικές αφηγήσεις.

Η Art Therapy προσφέρει έναν χώρο όπου η μνήμη, η απουσία, η συνέχεια και η αλλαγή μπορούν να επεξεργαστούν μέσα από εικόνες, αντικείμενα, υλικά και λόγο. Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση του πένθους ως διαδικασίας που συνδέεται με οικογενειακά, κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια, καθώς και με τις σχέσεις που συνεχίζουν να έχουν νόημα μετά την απώλεια.


6. Art Therapy και άγχος: σώμα, σχέσεις και μοτίβα ρύθμισης

Θεωρητική εστίαση: κυκλικότητα, ανατροφοδότηση, σωματική ρύθμιση, οικογενειακά και σχεσιακά μοτίβα
Πεδίο εφαρμογής: έφηβοι, ενήλικες, γονείς και ομάδες
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: σώμα, ρυθμός, χρώμα, αποτύπωμα, πηλός

Η συνάντηση εστιάζει στο άγχος ως εμπειρία που οργανώνεται μέσα σε σχέσεις, ρυθμούς, προσδοκίες, οικογενειακά μοτίβα και καθημερινά πλαίσια ζωής. Η σωματική ένταση, τα ψυχοσωματικά συμπτώματα και οι δυσκολίες ρύθμισης προσεγγίζονται μέσα από τη συστημική έννοια της κυκλικότητας.

Η Art Therapy προσφέρει καλλιτεχνικές γλώσσες για την επεξεργασία της έντασης, της ρύθμισης, της γείωσης και της σχέσης ανάμεσα στο σώμα, το συναίσθημα και το πλαίσιο. Το σώμα, ο ρυθμός, το χρώμα, το αποτύπωμα και ο πηλός αξιοποιούνται ως μέσα διερεύνησης των επαναλαμβανόμενων μοτίβων και των δυνατοτήτων μετακίνησης μέσα στο θεραπευτικό πεδίο.


7. Found object στην Art Therapy: αντικείμενο, μνήμη και μετασχηματισμός

Θεωρητική εστίαση: υλικότητα, μνήμη, συμβολισμός, επανανοηματοδότηση
Πεδίο εφαρμογής: ατομική και ομαδική θεραπευτική εργασία
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: found objects / ready-made αντικείμενα / assemblage

Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση του found object στην Art Therapy και στον τρόπο με τον οποίο τα καθημερινά, προσωπικά ή τυχαία αντικείμενα μπορούν να αποκτήσουν θεραπευτική σημασία. Το αντικείμενο προσεγγίζεται ως φορέας μνήμης, σχέσεων, εμπειριών, σιωπών, μεταβάσεων και πιθανών νέων νοημάτων.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση του αντικειμένου ως μέρους ενός πλέγματος σχέσεων: συνδέεται με το άτομο, την ιστορία του, το οικογενειακό και κοινωνικό πλαίσιο, το σώμα, τον χώρο και τη θεραπευτική σχέση. Τα found objects, τα ready-made αντικείμενα και το assemblage αξιοποιούνται ως καλλιτεχνικά μέσα για τη διερεύνηση της μνήμης, της επανανοηματοδότησης και του μετασχηματισμού της εμπειρίας.


8. Open Art Studio στην Art Therapy: χώρος, επιλογή και δημιουργική κοινότητα

Θεωρητική εστίαση: ανοιχτό σύστημα, αυτοοργάνωση, θεραπευτικό περιβάλλον, κοινότητα
Πεδίο εφαρμογής: ομάδες, κοινότητες, εκπαιδευτικά και θεραπευτικά πλαίσια
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: open studio, ελεύθερη επιλογή υλικών, mixed media, κοινός χώρος δημιουργίας

Η συνάντηση εστιάζει στο Open Art Studio ως μορφή θεραπευτικού και δημιουργικού πλαισίου, όπου ο χώρος, τα υλικά, η ομάδα και η παρουσία του/της θεραπευτή/ριας διαμορφώνουν ένα πεδίο ελεύθερης καλλιτεχνικής διερεύνησης.

Η θεωρία συστημάτων βοηθά στην κατανόηση του Open Art Studio ως ανοιχτού συστήματος, μέσα στο οποίο οι συμμετέχοντες/ουσες, τα υλικά, οι επιλογές, οι ρυθμοί, οι σιωπές, οι αλληλεπιδράσεις και το περιβάλλον συνδιαμορφώνουν τη δημιουργική διαδικασία. Η έμφαση δίνεται στη θεραπευτική σημασία της επιλογής, της αυτοοργάνωσης, της συνύπαρξης και της δημιουργικής κοινότητας.

Το open studio, η ελεύθερη επιλογή υλικών, τα mixed media και ο κοινός χώρος δημιουργίας αξιοποιούνται ως καλλιτεχνικό και θεραπευτικό πεδίο για την υποστήριξη της έκφρασης, της συμμετοχής, της αυτονομίας, της σχέσης με τα υλικά και της σύνδεσης με την ομάδα.


9. Πολυπλοκότητα, υλικότητα και installation art στη θεραπευτική διαδικασία

Θεωρητική εστίαση: πολυπλοκότητα, ανάδυση, υλικότητα, νέος υλισμός
Πεδίο εφαρμογής: προχωρημένη Art Therapy πρακτική / ατομικά και ομαδικά πλαίσια
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: installation art, χώρος, αντικείμενα, φως, υλικά

Η συνάντηση εστιάζει στις σύγχρονες διευρύνσεις της θεωρίας συστημάτων και στη σύνδεσή τους με την Art Therapy. Η θεραπευτική διαδικασία προσεγγίζεται ως πολύπλοκο πεδίο όπου άνθρωποι, υλικά, σώματα, αντικείμενα, χώρος και περιβάλλον συνδιαμορφώνουν την εμπειρία.

Η installation art προσφέρει μια ιδιαίτερα κατάλληλη γλώσσα για την κατανόηση της πολυπλοκότητας, της ανάδυσης, της υλικότητας και της σχέσης ανάμεσα στο μέρος και το συνολικό πεδίο. Μέσα από αυτή την ενότητα, οι εκπαιδευόμενοι/ες συνδέουν τη θεωρία συστημάτων με πιο σύγχρονες οπτικές για την ύλη, τον χώρο και τη θεραπευτική παρουσία.


10. Τελικό project, κλινική σύνθεση και αναστοχασμός τριετίας

Θεωρητική εστίαση: σύνθεση, επαγγελματική ταυτότητα, αναστοχαστική πρακτική, δεοντολογία
Πεδίο εφαρμογής: προσωπική και επαγγελματική σύνθεση
Κύριο καλλιτεχνικό μέσο: τελικό multimodal project / portfolio / παρουσίαση

Η τελευταία συνάντηση του Γ΄ έτους λειτουργεί ως χώρος σύνθεσης της συνολικής εκπαιδευτικής διαδρομής. Οι εκπαιδευόμενοι/ες συνδέουν την Art Therapy, τη θεωρία συστημάτων, την πρακτική άσκηση, τη σχέση με τα υλικά, την προσωπική θεραπευτική στάση και το επαγγελματικό τους πλαίσιο.

Το τελικό multimodal project και το portfolio λειτουργούν ως μέσα αναστοχασμού, τεκμηρίωσης και σύνθεσης. Η έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης, αναστοχαστικής και δεοντολογικά τεκμηριωμένης θεραπευτικής στάσης στη χρήση της τέχνης.


Κλείσιμο Γ΄ έτους

Στο τέλος του Γ΄ έτους, οι συμμετέχοντες/ουσες έχουν εμβαθύνει σε σύνθετα θεραπευτικά αιτήματα και σε προχωρημένες εφαρμογές της Θεραπείας μέσω Τέχνης. Έχουν επεξεργαστεί θεματικές όπως η κακοποίηση, το τραύμα, το διαζύγιο, η νευροδιαφορετικότητα, η απώλεια, το άγχος, η χρήση του αντικειμένου, το Open Art Studio, η υλικότητα και η εγκατάσταση, συνδέοντας την Art Therapy με τη θεωρία συστημάτων και την κλινική πράξη.

Το Γ΄ έτος ολοκληρώνεται με τελικό multimodal project και αναστοχαστικό portfolio, μέσα από τα οποία οι εκπαιδευόμενοι/ες συνθέτουν τη θεωρητική, βιωματική, πρακτική και επαγγελματική τους διαδρομή. Η έμφαση δίνεται στη διαμόρφωση μιας υπεύθυνης θεραπευτικής στάσης, στην κατανόηση του πλαισίου, στη δεοντολογία και στη σύνδεση της τέχνης με τη θεραπευτική σχέση, την υλικότητα και τη δυνατότητα αλλαγής.

Κατά τη διάρκεια του Γ΄ έτους, οι εκπαιδευόμενοι/ες σχεδιάζουν και υλοποιούν μια προσωπική a/r/tographic έρευνα, η οποία λειτουργεί ως εργασία ολοκλήρωσης της τριετούς εκπαίδευσης. Η έρευνα αυτή συνδέει τον ρόλο του/της art therapist, του/της καλλιτέχνη/ιδας και του/της ερευνητή/ριας, και οδηγεί στη δημιουργία ενός θεραπευτικού-καλλιτεχνικού έργου.

Η a/r/tographic εργασία μπορεί να περιλαμβάνει εικαστική διερεύνηση, υλικότητα, φωτογραφική ή γραπτή τεκμηρίωση, αναστοχαστικό ημερολόγιο, θεωρητική σύνδεση με τη Θεραπεία μέσω Τέχνης και τη θεωρία συστημάτων, καθώς και παρουσίαση της δημιουργικής και θεραπευτικής διαδικασίας.

Το τελικό θεραπευτικό-καλλιτεχνικό έργο δεν αξιολογείται μόνο ως καλλιτεχνικό αποτέλεσμα, αλλά ως σύνθεση θεωρίας, προσωπικής έρευνας, θεραπευτικής στάσης, υλικής διερεύνησης και αναστοχαστικής πρακτικής.

Το προαιρετικό Δ΄ έτος απευθύνεται σε αποφοίτους/ες του τριετούς προγράμματος που επιθυμούν περαιτέρω κλινική εμβάθυνση, περισσότερη εποπτεία και ενίσχυση του επαγγελματικού τους φακέλου.

Το έτος αυτό έχει προχωρημένο χαρακτήρα και εστιάζει στην εφαρμογή της θεραπείας μέσω τέχνης σε πιο σύνθετα θεραπευτικά, οικογενειακά, ομαδικά, κοινοτικά και θεσμικά πλαίσια. Οι συμμετέχοντες/ουσες συνεχίζουν την πρακτική τους, φέρνουν υλικό στην εποπτεία, επεξεργάζονται case studies και οργανώνουν το τελικό τους portfolio.


Το πρόγραμμα συνδυάζει θεωρητική μελέτη, βιωματική καλλιτεχνική διερεύνηση, πρακτική άσκηση, εποπτεία, μελέτη περιστατικών, προσωπικό portfolio και αναστοχασμό.

Η εκπαιδευτική διαδικασία βασίζεται στη σύνδεση της Θεραπείας μέσω Τέχνης με τη θεωρία συστημάτων. Οι εκπαιδευόμενοι/ες προσεγγίζουν την Art Therapy ως πεδίο σχέσεων ανάμεσα στον άνθρωπο, το έργο, το υλικό, το σώμα, τον χώρο, την ομάδα και το θεραπευτικό πλαίσιο.

Οι συναντήσεις περιλαμβάνουν θεωρητικές εισηγήσεις, βιωματική εργασία με διαφορετικές καλλιτεχνικές γλώσσες, ατομική και ομαδική επεξεργασία, αναστοχαστική συζήτηση, εποπτική σκέψη και σύνδεση της θεωρίας με τη θεραπευτική πράξη. Η εικόνα, η ύλη, το σώμα, το αντικείμενο, η φωτογραφία, η εγκατάσταση, η γραφή και η αφήγηση αξιοποιούνται ως μέσα έκφρασης, διερεύνησης και νοηματοδότησης.

Η βιωματική διάσταση έχει κεντρική θέση στο πρόγραμμα. Οι συμμετέχοντες/ουσες καλούνται να γνωρίσουν την τέχνη ως θεραπευτική διαδικασία που ενεργοποιεί το σώμα, τη μνήμη, τη σχέση, την αβεβαιότητα και τη δυνατότητα νέων νοηματοδοτήσεων.

Στο Γ΄ έτος, οι εκπαιδευόμενοι/ες εκπονούν μια τελική a/r/tographic ερευνητική εργασία, η οποία συνδέει την καλλιτεχνική δημιουργία, τη θεραπευτική σκέψη, την πρακτική άσκηση, την προσωπική έρευνα και τη θεωρία συστημάτων. Η εργασία καταλήγει σε θεραπευτικό-καλλιτεχνικό έργο και συνοδεύεται από γραπτό αναστοχαστικό και θεωρητικό κείμενο.

Το πρόγραμμα απευθύνεται σε επαγγελματίες που εργάζονται ή πρόκειται να εργαστούν σε χώρους ψυχικής υγείας, συμβουλευτικής, παιδαγωγικής, θεραπευτικής και κοινωνικής φροντίδας, όπως:

  • ψυχολόγους,
  • ψυχοθεραπευτές,
  • συμβούλους ψυχικής υγείας,
  • κοινωνικούς λειτουργούς,
  • παιδαγωγούς και εκπαιδευτικούς,
  • καλλιτέχνες με ενδιαφέρον για τη θεραπευτική και παιδαγωγική χρήση της τέχνης,
  • επαγγελματίες ανθρωπιστικών και κοινωνικών πεδίων,
  • εκπαιδευόμενους/ες σε προγράμματα ψυχικής υγείας, τέχνης, παιδαγωγικής ή συμβουλευτικής.

Για τους συμμετέχοντες/ουσες που δεν ανήκουν σε επαγγέλματα ψυχικής υγείας, το πρόγραμμα αφορά την επιμόρφωση και εμβάθυνση στη συμβουλευτική χρήση της τέχνης, σύμφωνα πάντα με το επαγγελματικό τους πλαίσιο, τα τυπικά τους προσόντα και τα όρια του ρόλου τους.

Το πρόγραμμα δεν υποκαθιστά βασικές σπουδές ψυχολογίας, ψυχοθεραπείας, συμβουλευτικής ή άλλου επαγγέλματος ψυχικής υγείας.


Με την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι συμμετέχοντες/ουσες θα έχουν εμβαθύνει στη θεραπευτική χρήση της τέχνης μέσα από μια συστημική και σχεσιακή προσέγγιση.

Θα έχουν εξοικειωθεί με:

  • βασικές θεωρίες και αρχές της θεραπείας μέσω τέχνης,
  • τη συστημική κατανόηση της θεραπευτικής διαδικασίας,
  • τη χρήση διαφορετικών καλλιτεχνικών μέσων στη θεραπευτική εργασία,
  • τη σύνδεση της τέχνης με το σώμα, την αφήγηση, τη σχέση και την εμπειρία,
  • τη θεραπευτική εργασία με παιδιά, εφήβους, ενήλικες, ομάδες και οικογένειες,
  • την επεξεργασία περιστατικών,
  • την εποπτική σκέψη,
  • τη δεοντολογία και τα όρια της θεραπευτικής πράξης,
  • τον προσωπικό και επαγγελματικό αναστοχασμό.

Παράλληλα, θα έχουν αναπτύξει προσωπικό portfolio και εμπειρία σε βιωματικές καλλιτεχνικές διαδικασίες, οι οποίες υποστηρίζουν την κατανόηση της θεραπευτικής σχέσης και της θέσης του/της θεραπευτή/τριας μέσω τέχνης.


Οι ενδιαφερόμενοι/ες καλούνται να αποστείλουν αναλυτικό βιογραφικό, ώστε να εξεταστεί η συνάφεια του επαγγελματικού ή εκπαιδευτικού τους προφίλ με το αντικείμενο του προγράμματος.

Η συμμετοχή στο πρόγραμμα προϋποθέτει ενδιαφέρον για τη θεραπευτική χρήση της τέχνης, τη συστημική σκέψη, τη βιωματική μάθηση και τον προσωπικό αναστοχασμό.

Οι ενδιαφερόμενοι/ες καλούνται να αποστείλουν αναλυτικό βιογραφικό στο teamrodakino@gmail.com, ώστε να εξεταστεί η συνάφεια του επαγγελματικού ή εκπαιδευτικού τους προφίλ με το αντικείμενο του προγράμματος.

Όσοι/ες υποψήφιοι/ες πληρούν τις βασικές προϋποθέσεις συμμετοχής καλούνται σε σύντομη συνάντηση γνωριμίας, πριν από την ολοκλήρωση της εγγραφής.

Η εγγραφή ολοκληρώνεται μετά τη συνάντηση γνωριμίας και την επιβεβαίωση της συμμετοχής.

Οι εγγραφές για το πρόγραμμα ξεκινούν στις 7 Μαΐου 2026 και ολοκληρώνονται στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Σε περίπτωση που οι διαθέσιμες θέσεις συμπληρωθούν νωρίτερα, οι εγγραφές ολοκληρώνονται πριν από την παραπάνω ημερομηνία.

Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή αποστέλλοντας αναλυτικό βιογραφικό στο email:

teamrodakino@gmail.com

Στον τίτλο του μηνύματος χρειάζεται να αναγράφεται:

ART THERAPY3ετές πρόγραμμα


Για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε εκπαιδευτικού έτους απαιτείται η παρακολούθηση τουλάχιστον του 80% των σύγχρονων εκπαιδευτικών ωρών του έτους.

Στο ποσοστό παρουσιών υπολογίζονται οι δια ζώσης συναντήσεις, τα βιωματικά εργαστήρια, η μελέτη περιστατικών και οι εποπτικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται σύγχρονα.

Οι ώρες προσωπικής μελέτης, portfolio και ατομικής καλλιτεχνικής διερεύνησης αποτελούν μέρος της συνολικής εκπαιδευτικής διαδικασίας, αλλά δεν προσμετρώνται στο ποσοστό παρουσιών.


Με την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος χορηγείται βεβαίωση παρακολούθησης, στην οποία αναγράφονται ο τίτλος, η διάρκεια και το αντικείμενο του προγράμματος.

Η βεβαίωση αφορά τη συμμετοχή στο συγκεκριμένο επιμορφωτικό πρόγραμμα και δεν αποτελεί πτυχίο, δίπλωμα, άδεια άσκησης επαγγέλματος ή κρατική πιστοποίηση.

Το πρόγραμμα έχει επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά βασικές σπουδές ή θεσμικά απαιτούμενη εκπαίδευση στην ψυχολογία, την ψυχοθεραπεία, τη συμβουλευτική ή άλλο επάγγελμα ψυχικής υγείας.

Η επαγγελματική αξιοποίηση των γνώσεων που αποκτώνται στο πρόγραμμα γίνεται σύμφωνα με τα τυπικά προσόντα, την επαγγελματική ιδιότητα και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο κάθε συμμετέχοντα/ουσας.


Το Ροδάκινο είναι Affiliate Organizational Member της EFAT – European Federation of Art Therapy.

Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί σε συνάφεια με τα εκπαιδευτικά πρότυπα και τις κατευθύνσεις της EFAT. Η παραπάνω διατύπωση δεν συνιστά κρατική πιστοποίηση, πανεπιστημιακό τίτλο ή άδεια άσκησης επαγγέλματος.

Το κόστος του προγράμματος ανά έτος είναι 1700 ευρώ+ 24%ΦΠΑ.

Η κράτηση της θέσης γίνεται με προκαταβολή 200€.
Το υπόλοιπο ποσό αποπληρώνεται σε 10 μηνιαίες δόσεις (Οκτώβριος-Ιούλιος) των 190,80€.


Πληροφορίες

ΡΟΔΑΚΙΝΟ
Εργαστήριο Συστημικής Ψυχολογίας και Παιδαγωγικής

Email: teamrodakino@gmail.com
Τηλ.: 210 9213959