Ετήσιο πρόγραμμα για συστημικούς θεραπευτές
Δια ζώσης συμμετοχή
Λίγα λόγια για το πρόγραμμα
Το ετήσιο πρόγραμμα «Η τέχνη ως συστημική πράξη» απευθύνεται σε συστημικούς θεραπευτές που έχουν ήδη ολοκληρώσει τη βασική τους εκπαίδευση στη συστημική θεραπεία και επιθυμούν να διευρύνουν την κλινική τους πρακτική μέσα από τις τέχνες.
Η τέχνη προσεγγίζεται ως τρόπος θεραπευτικής διερεύνησης. Το υλικό, η εικόνα, το αντικείμενο, το σώμα, ο ήχος, ο χώρος και η αφήγηση μπορούν να λειτουργήσουν ως «τρίτοι συνομιλητές» μέσα στη θεραπευτική διαδικασία. Μπορούν να κάνουν ορατές σχέσεις, ρόλους, αφηγήσεις, σιωπές, όρια, αποστάσεις, απουσίες, μνήμες και δυνατότητες αλλαγής.
Το πρόγραμμα συνδέει τη συστημική σκέψη με art-based θεραπευτικές πρακτικές. Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν με φωτογραφία, collage, ready-made αντικείμενα, installation art, πηλό, γλυπτική μικρής κλίμακας, αρχιτεκτονική, παραμύθι, κίνηση, ήχο, μικρόκοσμους, κουτιά, νήματα, υφάσματα και μεικτές τεχνικές.
Η έμφαση βρίσκεται στο πώς οι τέχνες μπορούν να ενταχθούν σε μια ήδη διαμορφωμένη συστημική θεραπευτική ταυτότητα, χωρίς να χάνεται το θεραπευτικό πλαίσιο, η περιέργεια, η μη-βεβαιότητα και η συν-κατασκευή νοήματος.
Που απευθύνεται
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε:
- ψυχοθεραπευτές συστημικής προσέγγισης
- εκπαιδευόμενους συστημικούς θεραπευτές
- επαγγελματίες ψυχικής υγείας που έχουν ήδη βασική ψυχοθεραπευτική συστημική εκπαίδευση και θέλουν να εντάξουν δημιουργικές και art-based πρακτικές στη δουλειά τους.
Στόχοι του προγράμματος
Στόχος του προγράμματος είναι οι συμμετέχοντες:
-να συνδέσουν τη συστημική θεραπευτική σκέψη με τις τέχνες,
-να χρησιμοποιούν υλικά, εικόνες, αντικείμενα, σώμα, χώρο και αφήγηση ως θεραπευτικά εργαλεία,
-να σχεδιάζουν art-based παρεμβάσεις με συστημική προσέγγιση,
-να αξιοποιούν τη φωτογραφία, το collage, το installation, την κίνηση, τον ήχο και το παραμύθι στη θεραπευτική διαδικασία,
-να κρατούν τη θεραπευτική στάση της περιέργειας και της μη-βεβαιότητας,
-να μετατρέπουν ένα έργο ή μια δημιουργική διαδικασία σε θεραπευτική συνομιλία,
-να δουλεύουν με παιδιά, εφήβους, ενήλικες, ζευγάρια, οικογένειες και ομάδες μέσα από δημιουργικές συστημικές πρακτικές,
-να δημιουργήσουν τη δική τους art-based συστημική εργαλειοθήκη.
Τρόπος προσέγγισης
Κάθε συνάντηση συνδυάζει θεωρία, βιωματική διερεύνηση και κλινική εφαρμογή. Η συνάντηση ξεκινά κάθε φορά από μια συστημική έννοια ή ένα θεραπευτικό ερώτημα και συνδέεται με μια συγκεκριμένη καλλιτεχνική γλώσσα: υλικό, εικόνα, αντικείμενο, σώμα, χώρο, ήχο ή αφήγηση.
Οι συμμετέχοντες θα δουλεύουν βιωματικά με διαφορετικές μορφές τέχνης και στη συνέχεια θα επεξεργάζονται την εμπειρία τους μέσα από αναστοχασμό και σύνδεση με τη θεραπευτική πράξη. Η έμφαση δεν βρίσκεται στο αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά στη διαδικασία: τι αναδύεται, πώς οργανώνεται η σχέση με το υλικό, ποια νοήματα εμφανίζονται και πώς αυτά μπορούν να ανοίξουν μια θεραπευτική συνομιλία.
Σε κάθε συνάντηση θα δίνεται χρόνος για:
-θεωρητική εισαγωγή στη συστημική και art-based οπτική,
-βιωματική δημιουργική δράση με υλικά ή τέχνες,
-αναστοχασμό πάνω στη διαδικασία και στη θέση του θεραπευτή,
-σύνδεση της εμπειρίας με συστημικές έννοιες,
-σχεδιασμό πιθανών παρεμβάσεων για ατομικές, οικογενειακές ή ομαδικές συνεδρίες,
-συζήτηση γύρω από τα θεραπευτικά και δεοντολογικά όρια της χρήσης της τέχνης.
Η εκπαίδευση έχει βιωματικό, θεωρητικό και κλινικό χαρακτήρα. Στόχος είναι οι συμμετέχοντες να μη χρησιμοποιούν τις τέχνες ως έτοιμες τεχνικές, αλλά να μπορούν να τις εντάσσουν με θεραπευτική σκέψη, συστημική ευαισθησία και σεβασμό στο πλαίσιο της συνεδρίας.
Προσωπικός φάκελος δημιουργικών συστημικών παρεμβάσεων
Στο τέλος του προγράμματος οι συμμετέχοντες θα έχουν διαμορφώσει έναν προσωπικό φάκελο εργασίας, ο οποίος θα λειτουργεί ως συστημική εργαλειοθήκη δημιουργικών παρεμβάσεων.
Ο φάκελος δεν θα αποτελεί απλή συλλογή ασκήσεων, αλλά έναν οργανωμένο τρόπο σύνδεσης της τέχνης με τη θεραπευτική σκέψη, το κλινικό πλαίσιο και τη θέση του θεραπευτή.
Θα περιλαμβάνει:
παρεμβάσεις με υλικά και αντικείμενα,
παρεμβάσεις με εικόνα, φωτογραφία και collage,
παρεμβάσεις με χώρο, μικρές εγκαταστάσεις και installation art,
παρεμβάσεις με σώμα, κίνηση, απόσταση και χωρικές αναπαραστάσεις,
παρεμβάσεις με αφήγηση, παραμύθι ή μικρό βιβλίο,
αναστοχασμό για τη θέση του θεραπευτή μέσα στη δημιουργική διαδικασία,
Στόχος είναι κάθε συμμετέχων να ολοκληρώσει το πρόγραμμα έχοντας διαμορφώσει ένα προσωπικό και άμεσα αξιοποιήσιμο υλικό για τη δική του συστημική θεραπευτική πρακτική
Βασικές πληροφορίες προγράμματος
Ημέρα και ώρα διεξαγωγής:
Το πρόγραμμα θα πραγματοποιείται ημέρα Πέμπτη, ώρα 18:00–21:00.
Συχνότητα συναντήσεων:
Οι συναντήσεις θα γίνονται δύο Πέμπτες τον μήνα.
Συνολική διάρκεια:
Το πρόγραμμα έχει συνολική διάρκεια 100 ωρών.
Οι ώρες κατανέμονται ως εξής:
60 ώρες βιωματικών εφαρμογών και εκπαιδευτικών συναντήσεων,
40 ώρες μελέτης, αναστοχασμού και εφαρμογής δράσεων.
Κόστος συμμετοχής:
Το συνολικό κόστος του προγράμματος είναι 1.100€.
Στο κόστος συμπεριλαμβάνονται τα υλικά που θα χρησιμοποιηθούν στις συναντήσεις.
Τρόπος πληρωμής:
Για την κράτηση θέσης απαιτείται προκαταβολή 100€.
Το υπόλοιπο ποσό καταβάλλεται σε 10 μηνιαίες δόσεις των 100€.
Βεβαίωση:
Με την ολοκλήρωση του προγράμματος δίνεται βεβαίωση παρακολούθησης. Η συμμετοχή στο πρόγραμμα οδηγεί σε χορήγηση βεβαίωσης παρακολούθησης. Η βεβαίωση τεκμηριώνει τη συμμετοχή του/της εκπαιδευόμενου/ης στο συγκεκριμένο πρόγραμμα και δεν ισοδυναμεί με ακαδημαϊκό τίτλο σπουδών, κρατικά αναγνωρισμένο τίτλο επαγγελματικής κατάρτισης, επαγγελματική πιστοποίηση ή άδεια άσκησης επαγγέλματος.
Το πρόγραμμα έχει χαρακτήρα μετεκπαίδευσης/επαγγελματικής επιμόρφωσης για ήδη εκπαιδευμένους συστημικούς θεραπευτές και δεν αποτελεί πλήρη εκπαίδευση στην art therapy ούτε απονέμει επαγγελματικό τίτλο art therapist.
Σχεδιασμός και επιστημονική επιμέλεια προγράμματος
Το πρόγραμμα «Η τέχνη ως συστημική πράξη» αποτελεί αποτέλεσμα πολυετούς έρευνας και εκπαιδευτικής εμπειρίας του Ροδάκινου – Εργαστηρίου Συστημικής Ψυχολογίας και Παιδαγωγικής γύρω από τη σύνδεση της συστημικής θεραπείας με την τέχνη, την υλικότητα και τις art-based μεθόδους.
Τα τελευταία χρόνια, το Ροδάκινο διερευνά συστηματικά πώς η εικόνα, το υλικό, το αντικείμενο, το σώμα, ο χώρος, η αφήγηση και η δημιουργική διαδικασία μπορούν να λειτουργήσουν μέσα στη θεραπευτική και εκπαιδευτική πράξη. Η προσέγγιση αυτή συνδέει τη συστημική σκέψη με τις τέχνες ως τρόπους παρατήρησης, διερεύνησης, συμβολοποίησης και συν-κατασκευής νοήματος.
Το πρόγραμμα έχει σχεδιαστεί από την Κατερίνα Ανωγιαννάκη και τον Γιώργο Παραδείση, συνιδρυτές του Ροδάκινου, και συγκεντρώνει τη μέχρι σήμερα ερευνητική, εκπαιδευτική και θεραπευτική τους εργασία στη συνάντηση της συστημικής προσέγγισης με τις δημιουργικές και art-based πρακτικές.
Θεματικές συναντήσεων
1. Η τέχνη ως τρίτος συνομιλητής στη συστημική θεραπεία
Η πρώτη συνάντηση εισάγει τη βασική φιλοσοφία του προγράμματος. Η τέχνη προσεγγίζεται ως ένας τρίτος τόπος μέσα στη θεραπευτική σχέση: ανάμεσα στον θεραπευτή, τον θεραπευόμενο και το έργο που δημιουργείται.
Μέσα από ένα ανοιχτό τραπέζι υλικών, οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς το υλικό μπορεί να ανοίξει θεραπευτική συνομιλία, να δημιουργήσει απόσταση από το πρόβλημα και να επιτρέψει νέες μορφές παρατήρησης χωρίς να επιβάλλεται ένα έτοιμο νόημα.
2. Το υλικό ως συστημικό πεδίο
Κάθε υλικό φέρει διαφορετικές δυνατότητες σχέσης. Ο πηλός αντιστέκεται, το ύφασμα καλύπτει, το χαρτί κρατά ίχνη, το νήμα συνδέει, το αντικείμενο κουβαλά μνήμη.
Η συνάντηση εστιάζει στη σχέση θεραπευτή–θεραπευόμενου–υλικού και στο πώς η επιλογή ενός υλικού μπορεί να υποστηρίξει τη θεραπευτική διερεύνηση ανάλογα με το αίτημα, το πλαίσιο και τη φάση της θεραπείας.
3. Αντικείμενα, ρόλοι και οικογενειακές αφηγήσεις
Τα καθημερινά αντικείμενα μπορούν να λειτουργήσουν ως φορείς οικογενειακής μνήμης, ρόλων, μεταβιβάσεων και σιωπηλών αφηγήσεων. Ένα αντικείμενο μπορεί να ανοίξει συζητήσεις για το ποιος φροντίζει, ποιος απουσιάζει, τι επαναλαμβάνεται και τι μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.
Οι συμμετέχοντες θα δουλέψουν με αντικείμενα ως αφορμή για τη διερεύνηση οικογενειακών ιστοριών, διαγενεακών μοτίβων και προσωπικών ή συλλογικών νοημάτων.
4. Collage, πολλαπλές φωνές και ταυτότητα
Στη συστημική σκέψη ο εαυτός διαμορφώνεται μέσα σε σχέσεις, ρόλους, πλαίσια και αφηγήσεις. Το collage επιτρέπει την ταυτόχρονη παρουσία πολλών εικόνων, φωνών, επιθυμιών και αντιφάσεων.
Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση του collage ως εργαλείου για τη διερεύνηση ταυτότητας, διλημμάτων, μεταβάσεων, εσωτερικών συγκρούσεων και πολλαπλών πλευρών του εαυτού.
5. Φωτογραφία, βλέμμα και πολλαπλές οπτικές
Η φωτογραφία συνδέεται άμεσα με τη συστημική έννοια της οπτικής γωνίας. Κάθε φωτογραφία δείχνει κάτι και αφήνει κάτι έξω. Έτσι γίνεται εργαλείο για να δουλευτούν οι πολλαπλές αφηγήσεις, οι διαφορετικές θέσεις μέσα σε ένα σύστημα και οι τρόποι με τους οποίους κοιτάμε ένα πρόβλημα.
Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν τη φωτογραφία ως μέσο θεραπευτικής παρατήρησης, αναπλαισίωσης και αλλαγής οπτικής.
6. Φωτογραφία, οικογενειακά άλμπουμ και σχέσεις στον χρόνο
Η φωτογραφία μπορεί να ανοίξει θεραπευτικές συνομιλίες γύρω από τη μνήμη, την οικογενειακή ιστορία, τις απουσίες, τις μεταβάσεις και τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα αφηγείται τον εαυτό του μέσα στον χρόνο.
Η συνάντηση θα εστιάσει στη χρήση οικογενειακών φωτογραφιών, προσωπικών άλμπουμ, φωτογραφικών σειρών και επιλεγμένων εικόνων ως αφετηριών για συστημική διερεύνηση. Οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς μια φωτογραφία μπορεί να φανερώσει ρόλους, θέσεις, σχέσεις εγγύτητας ή απόστασης, καθώς και πώς μπορεί να ανοίξει νέες αφηγήσεις για την οικογενειακή ιστορία.
7. Installation art και το πρόβλημα ως σχέση
Στη συστημική θεραπεία το πρόβλημα τοποθετείται μέσα σε σχέσεις, πλαίσια, αφηγήσεις, αποστάσεις και επαναλαμβανόμενα μοτίβα. Η installation art μπορεί να λειτουργήσει ως προσωρινός χάρτης αυτού του συστήματος.
Με αντικείμενα, νήματα, φως, ύφασμα και χώρο, οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς μια μικρή εγκατάσταση μπορεί να εξωτερικεύσει ένα πρόβλημα και να ανοίξει νέες θεραπευτικές ερωτήσεις.
8. Νήματα, δεσμοί και όρια
Το νήμα είναι ένα υλικό που φέρνει άμεσα τη σχέση στο προσκήνιο. Γίνεται έτσι ένα ισχυρό εργαλείο για τη διερεύνηση δεσμών και ορίων.
Η συνάντηση θα εστιάσει στη χρήση νημάτων και σχοινιών για τη χαρτογράφηση οικογενειακών σχέσεων, θεραπευτικών δεσμών, εμπλοκών, αποκοπών, συγχωνεύσεων και αναγκών διαφοροποίησης.
9. Πηλός, σώμα και σχεσιακή ένταση
Ο πηλός επιτρέπει πίεση, χτύπημα, χάραξη, κατάρρευση, επιδιόρθωση και μετασχηματισμό. Γι’ αυτό μπορεί να βοηθήσει στη θεραπευτική διερεύνηση της έντασης, του θυμού, του ελέγχου, της δύναμης και της επανόρθωσης.
Η συνάντηση προσεγγίζει τον θυμό ως σχεσιακό μήνυμα. Οι συμμετέχοντες θα εξετάσουν πώς ο πηλός μπορεί να ανοίξει θεραπευτικές συνομιλίες γύρω από τα όρια, την επιθετικότητα, την αντοχή και τη δυνατότητα επιδιόρθωσης.
10. Κουτιά, μυστικά και προστατευμένοι χώροι
Το κουτί φέρνει τη διάκριση ανάμεσα στο μέσα και το έξω, στο κρυφό και το φανερό, στο προστατευμένο και το εκτεθειμένο. Στη συστημική θεραπεία αυτή η διάκριση συνδέεται με όρια, μυστικά, τραύμα, ντροπή, προσωπικές περιοχές και οικογενειακές σιωπές.
Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση κουτιών ως θεραπευτικών χώρων όπου κάτι μπορεί να φανερωθεί σταδιακά, να προστατευτεί ή να τοποθετηθεί με τρόπο που σέβεται τον ρυθμό του θεραπευόμενου.
11. Μικρόκοσμοι, παιχνίδι και συστημικές σκηνές
Οι μικρόκοσμοι επιτρέπουν τη δημιουργία σκηνών όπου σχέσεις, ρόλοι, φόβοι, επιθυμίες και συγκρούσεις μπορούν να εμφανιστούν με έμμεσο τρόπο. Το παιχνίδι λειτουργεί ως τρόπος συστημικής χαρτογράφησης.
Με μικρά αντικείμενα, φιγούρες και φυσικά υλικά, οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς ένας μικρόκοσμος μπορεί να γίνει θεραπευτική σκηνή για παιδιά, οικογένειες και ομάδες.
12. Θεραπευτική γραφή, κείμενα και αφηγηματική συστημική προσέγγιση
Η γραφή μπορεί να λειτουργήσει ως χώρος επαναδιαπραγμάτευσης της εμπειρίας. Στη συστημική και αφηγηματική προσέγγιση, οι ιστορίες μέσα από τις οποίες οι άνθρωποι περιγράφουν τον εαυτό τους, τις σχέσεις τους και το πρόβλημα έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Η συνάντηση εστιάζει στη θεραπευτική χρήση μικρών κειμένων, επιστολών, αποσπασματικών φράσεων, ποιητικών σημειώσεων, πολλαπλών αφηγήσεων και εναλλακτικών ιστοριών. Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς η γραφή μπορεί να ανοίξει νέες θέσεις, να δώσει φωνή σε σιωπηλές πλευρές της εμπειρίας και να στηρίξει τη συν-κατασκευή νέων νοημάτων μέσα στη θεραπευτική διαδικασία.
13. Εικόνες, μεταφορές και θεραπευτικές αφηγήσεις
Οι εικόνες μπορούν να λειτουργήσουν ως μεταφορές για εμπειρίες που συχνά είναι δύσκολο να ειπωθούν άμεσα. Μια εικόνα μπορεί να γίνει γέφυρα ανάμεσα στο συναίσθημα, τη σχέση και την αφήγηση. Μπορεί να δώσει μορφή σε κάτι ασαφές, να δημιουργήσει απόσταση από το πρόβλημα και να επιτρέψει νέες οπτικές.
Η συνάντηση θα εστιάσει στη χρήση εικόνων, καρτών, αποκομμάτων, έργων τέχνης, φωτογραφικών λεπτομερειών και οπτικών μεταφορών στη συστημική θεραπεία. Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς μια εικόνα μπορεί να ανοίξει θεραπευτικές ερωτήσεις για σχέσεις, επιλογές, μεταβάσεις, απώλειες, διλήμματα και επιθυμητές αλλαγές.
14. Χωρική θεραπεία και συστημική σκέψη
Ο χώρος επηρεάζει τη θεραπευτική σχέση. Η θέση των σωμάτων, οι αποστάσεις, τα αντικείμενα, τα περάσματα, τα όρια και τα κενά διαμορφώνουν τον τρόπο με τον οποίο ένα σύστημα γίνεται ορατό μέσα στη συνεδρία.
Η συνάντηση εστιάζει στη χωρική θεραπεία ως συστημικό εργαλείο. Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς ο χώρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναπαραστήσει σχέσεις, μεταβάσεις, όρια, ασφάλεια. Η έμφαση θα δοθεί στο πώς ο θεραπευτής μπορεί να δουλέψει με τη χωρική διάταξη του σπιτιού, με μετακινήσεις, μικρές χωρικές παρεμβάσεις και υλικές τοποθετήσεις.
15. Αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας και θεραπευτικοί τόποι
Οι μακέτες, τα δωμάτια, τα σπίτια, οι γέφυρες και οι μικρές χωρικές κατασκευές μπορούν να ανοίξουν θεραπευτικές συνομιλίες για ασφάλεια, όρια, μεταβάσεις, επιθυμίες και σχέσεις.
Η συνάντηση συνδέει την αρχιτεκτονική μικρής κλίμακας με τη συστημική έννοια του χώρου: ποιος έχει χώρο, ποιος δεν έχει, ποιος μπαίνει, ποιος μένει έξω, πού υπάρχει καταφύγιο, πού υπάρχει πέρασμα και πού χρειάζεται αλλαγή.
16. Απώλεια, μνήμη και αντικείμενα που κρατούν σχέση
Η απώλεια μετακινεί ολόκληρο το σύστημα. Αλλάζει ρόλους, σχέσεις, θέσεις και οικογενειακές αφηγήσεις. Τα αντικείμενα, οι φωτογραφίες, τα υφάσματα και οι μικρές εγκαταστάσεις μπορούν να βοηθήσουν να διερευνηθεί η συνέχεια της σχέσης με αυτό που απουσιάζει.
Η συνάντηση εστιάζει σε art-based πρακτικές γύρω από πένθος, αποχωρισμό, μεταβάσεις, οικογενειακές απώλειες και μνήμη.
17. Art-based κυκλικές ερωτήσεις
Η κυκλική ερώτηση μπορεί να μεταφερθεί στο υλικό, στο έργο, στο αντικείμενο ή στην εγκατάσταση. Ο θεραπευτής μπορεί να χρησιμοποιήσει το έργο ως σημείο εκκίνησης για ερωτήσεις που ανοίγουν σχέσεις και οπτικές.
Η συνάντηση εστιάζει στο πώς οι θεραπευτές μπορούν να μετατρέπουν υλικά, εικόνες, αντικείμενα και χωρικές συνθέσεις σε συστημικές ερωτήσεις, χωρίς να ερμηνεύουν βιαστικά το έργο.
18. Found objects, καθημερινά αντικείμενα και συστημική θεραπεία
Τα found objects φέρνουν στη θεραπευτική διαδικασία το ήδη υπάρχον, το παρατημένο, το τυχαίο, το καθημερινό και το συχνά υποτιμημένο. Ένα αντικείμενο που βρέθηκε ή επιλέχθηκε μπορεί να αποκτήσει νέα θέση, νέο νόημα και νέα λειτουργία μέσα στη συνεδρία.
Η συνάντηση εστιάζει στη χρήση found objects στη συστημική θεραπεία. Οι συμμετέχοντες θα διερευνήσουν πώς ένα αντικείμενο μπορεί να λειτουργήσει ως μεταφορά σχέσης, ως φορέας μνήμης, ως σύμβολο αλλαγής ή ως αφετηρία για νέες θεραπευτικές ερωτήσεις. Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στη σχέση ανάμεσα στο αντικείμενο, το πλαίσιο όπου τοποθετείται και τις αφηγήσεις που μπορεί να ανοίξει.
19. Σχεδιασμός art-based συστημικής συνεδρίας
Η δημιουργική παρέμβαση χρειάζεται σχεδιασμό. Επιλέγεται σε σχέση με το αίτημα, τη φάση της θεραπείας, το πλαίσιο, τη θεραπευτική σχέση και τον βαθμό ασφάλειας.
Οι συμμετέχοντες θα σχεδιάσουν ολοκληρωμένες art-based συστημικές συνεδρίες για διαφορετικά πλαίσια: ατομική θεραπεία, θεραπεία παιδιού, εφήβου, ζευγαριού, οικογένειας ή ομάδας.
20. Προσωπική σύνθεση δημιουργικών συστημικών παρεμβάσεων
Η τελευταία συνάντηση λειτουργεί ως σύνθεση της χρονιάς. Οι συμμετέχοντες θα οργανώσουν τη δική τους προσωπική εργαλειοθήκη δημιουργικών συστημικών παρεμβάσεων.
Η έμφαση θα δοθεί στο πώς κάθε θεραπευτής μπορεί να εντάξει τις τέχνες με τρόπο συνεπή προς τη δική του θεραπευτική ταυτότητα, τη συστημική του θέση, την κλινική του σκέψη και τον σεβασμό στο θεραπευτικό πλαίσιο.
Εγγραφές και διαδικασία συμμετοχής
Οι εγγραφές για το πρόγραμμα έχουν ξεκινήσει και οι θέσεις είναι περιορισμένες.
Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να δηλώσουν το ενδιαφέρον τους για συμμετοχή αποστέλλοντας αναλυτικό βιογραφικό σημείωμα στο email:
Στο θέμα του email αναγράφεται:
«Η τέχνη ως συστημική πράξη – Αίτηση συμμετοχής»
Η αποστολή των αιτήσεων μπορεί να γίνει έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2026
Μετά την αποστολή του βιογραφικού, η επιστημονική ομάδα του Ροδάκινου θα εξετάσει τις αιτήσεις, καθώς το πρόγραμμα απευθύνεται σε επαγγελματίες που έχουν ήδη ολοκληρώσει ή βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο ψυχοθεραπευτικής εκπαίδευσης στη συστημική προσέγγιση.
Η θέση οριστικοποιείται με την καταβολή της προκαταβολής των 100€, μετά την επιβεβαίωση της συμμετοχής από το Ροδάκινο.
Λόγω του βιωματικού χαρακτήρα του προγράμματος και της ανάγκης για σταθερή εκπαιδευτική ομάδα, ο αριθμός των συμμετεχόντων/ουσών θα είναι περιορισμένος.
Ροδάκινο 