ΕΤΗΣΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ 2026-2027
Δια ζώσης ή διαδικτυακή συμμετοχή

Θεραπεία Παιδιών 3–12 ετών μέσω Τέχνης
Ετήσιο επιμορφωτικό πρόγραμμα
Το ετήσιο επιμορφωτικό πρόγραμμα «Θεραπεία Παιδιών 3–12 ετών μέσω Τέχνης»πραγματοποιείται για τέταρτη συνεχόμενη χρονιά από το Ροδάκινο και εστιάζει στη διεργασία της θεραπείας με παιδιά μέσα από τη συστημική προσέγγιση και τη λογική του atelier.
Στο πρόγραμμα, η τέχνη και η ύλη λειτουργούν ως τρόποι παρατήρησης, σχέσης και ανάδυσης νοήματος. Το παιδί μπορεί να εκφράσει την εμπειρία του μέσα από το σχέδιο, το χρώμα, τον πηλό, το χαρτί, την άμμο, το κολάζ, τη φωτογραφία, τα loose parts, τα ready-made αντικείμενα, την κατασκευή, το παραμύθι, την αρχιτεκτονική, το installation art και το παιχνίδι.
Η δημιουργική διαδικασία δίνει χώρο σε σκέψεις, συναισθήματα, αγωνίες, σχέσεις και αφηγήσεις που δεν περνούν πάντα από τον λόγο.
Η θεραπευτική δουλειά με παιδιά μέσω τέχνης αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο θεραπευτής παρατηρεί τη διαδικασία, ακούει αυτό που αναδύεται, συνδέει το παιδικό σύμπτωμα με το οικογενειακό και σχολικό πλαίσιο και δημιουργεί έναν χώρο όπου το παιδί μπορεί να δοκιμάσει νέους τρόπους έκφρασης και σχέσης.
Στόχος του προγράμματος
Στόχος του προγράμματος είναι οι συμμετέχοντες/ουσες να εμβαθύνουν στη θεραπευτική δουλειά με παιδιά ηλικίας 3–12 ετών, μέσα από τη συστημική προσέγγιση, την τέχνη και την υλικότητα.
Το πρόγραμμα δίνει έμφαση στο πώς η ύλη μπορεί να αναδείξει τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τις αφηγήσεις και τις σχέσεις του παιδιού. Το σχέδιο, η φωτογραφία, το κολάζ, ο πηλός, το χαρτί, η άμμος, η κατασκευή, το αντικείμενο και ο χώρος γίνονται τρόποι μέσα από τους οποίους το παιδί μπορεί να εκφραστεί
Παράλληλα, το πρόγραμμα εστιάζει στη θέση του θεραπευτή. Ο θεραπευτής καλείται να παρατηρεί, να συνοδεύει, να οργανώνει το θεραπευτικό πλαίσιο, να αντέχει την αβεβαιότητα της δημιουργικής διαδικασίας και να συνδέει αυτό που αναδύεται στο atelier με το οικογενειακό, σχολικό και κοινωνικό πλαίσιο του παιδιού.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται:
- στη θεραπευτική σχέση με το παιδί,
- στη χρήση της τέχνης ως μέσου ανάδυσης σκέψεων και αφηγήσεων,
- στη σύνδεση του παιδικού συμπτώματος με το οικογενειακό πλαίσιο,
- στη θέση του θεραπευτή απέναντι στην ύλη, στο παιχνίδι και στη δημιουργική διαδικασία,
- στη συνεργασία με τους γονείς,
- στην παρατήρηση του παιδιού μέσα από την εικόνα, το αντικείμενο, το σώμα και τον χώρο,
- στον σχεδιασμό θεραπευτικών παρεμβάσεων μέσω τέχνης,
- στον αναστοχασμό του θεραπευτή.
Η φιλοσοφία του θεραπευτικού atelier
Στο Ροδάκινο, το atelier δεν αποτελεί απλά ένα χώρο παραγωγής έργων, αλλά προσεγγίζεται ως χώρος παρατήρησης, σχέσης και έρευνας.
Στη θεραπευτική δουλειά με παιδιά, η τέχνη και η ύλη δημιουργούν συνθήκες όπου το παιδί μπορεί να εκφράσει την εμπειρία του με τρόπους που συχνά προηγούνται του λόγου. Ένα ίχνος στο χαρτί, μια φωτογραφία, ένα κομμάτι ύφασμα, ένα κουτί, μια κατασκευή, μια μικρή εγκατάσταση ή ένα ready-made αντικείμενο μπορούν να γίνουν αφορμές για να αναδυθούν σκέψεις, συναισθήματα, μνήμες, συγκρούσεις, σχέσεις και ερωτήματα.
Η λογική του atelier βοηθά τον θεραπευτή να μετακινηθεί από την αναζήτηση μιας «σωστής τεχνικής» προς την παρατήρηση της διαδικασίας. Σημασία έχει τι επιλέγει το παιδί, πώς πλησιάζει ένα υλικό, τι αποφεύγει, τι επαναλαμβάνει, τι καταστρέφει, τι κρατά, τι κρύβει, τι τοποθετεί κοντά ή μακριά, τι ονομάζει και τι αφήνει χωρίς λέξεις.
Η συστημική προσέγγιση δίνει τη δυνατότητα να συνδεθούν αυτά τα στοιχεία με τις σχέσεις και τα πλαίσια ζωής του παιδιού. Η δυσκολία του παιδιού δεν προσεγγίζεται απομονωμένα, αλλά ως μέρος ενός πλέγματος σχέσεων, αφηγήσεων, μεταβάσεων, ορίων και οικογενειακών μοτίβων.
Θεματικές ενότητες και συναντήσεις
Το πρόγραμμα οργανώνεται σε 20 τρίωρες συναντήσεις, οι οποίες συνδέουν τη συστημική θεραπεία παιδιών με τη λογική του atelier, την ύλη, την τέχνη, το παιχνίδι, την εικόνα, το αντικείμενο, τον χώρο και τη δημιουργική διαδικασία.
Κάθε συνάντηση εστιάζει σε μια θεραπευτική θεματική και τη διερευνά μέσα από συγκεκριμένα υλικά και καλλιτεχνικά μέσα, ώστε η θεωρία να συνδέεται άμεσα με την πράξη, την παρατήρηση και τον αναστοχασμό του θεραπευτή.
Ενότητα 1
Το θεραπευτικό atelier, το πλαίσιο και η θέση του θεραπευτή
Η πρώτη ενότητα εισάγει τους συμμετέχοντες/ουσες στη λογική του θεραπευτικού atelier. Το atelier προσεγγίζεται ως χώρος σχέσης, παρατήρησης και ανάδυσης νοήματος.
1η συνάντηση
Το θεραπευτικό atelier και η τέχνη στη θεραπεία με παιδιά
Η πρώτη συνάντηση εστιάζει στη δημιουργία του πλαισίου της ομάδας και στη βασική φιλοσοφία του προγράμματος. Διερευνάται ο ρόλος της τέχνης στη θεραπεία παιδιών και η θέση του συστημικού θεραπευτή μέσα σε μια δημιουργική διαδικασία. Η ύλη, το παιχνίδι και η εικόνα προσεγγίζονται ως τρόποι επικοινωνίας.
2η συνάντηση
Το παιδί, το υλικό και ο θεραπευτής
Η συνάντηση εστιάζει στη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στο παιδί, το υλικό και τον θεραπευτή. Οι συμμετέχοντες/ουσες διερευνούν πώς η επιλογή ενός υλικού, η αποφυγή του, η επανάληψη, η καταστροφή ή η μεταμόρφωσή του μπορούν να αποτελέσουν θεραπευτικό υλικό. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην παρατήρηση της διαδικασίας και όχι μόνο του τελικού έργου.
3η συνάντηση
Αρχιτεκτονική, σπίτι και σχολικό περιβάλλον
Το σπίτι, το δωμάτιο, το σχολείο, οι πόρτες, τα παράθυρα, οι διαδρομές και τα όρια γίνονται αφορμές για να διερευνηθεί η θέση του παιδιού μέσα στα πλαίσια όπου ζει. Η αρχιτεκτονική χρησιμοποιείται ως θεραπευτικό εργαλείο για την κατανόηση της ασφάλειας, της έκθεσης, της απόσυρσης, της μετάβασης και της σχέσης του παιδιού με το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον.
4η συνάντηση
Χώρος, όρια και συστημική σκέψη
Η συνάντηση συνδέει βασικές αρχές της συστημικής θεραπείας με χωρικές και υλικές αναπαραστάσεις. Οι συμμετέχοντες/ουσες δουλεύουν με σχέδια, μικρές κατασκευές, χάρτες και αντικείμενα, ώστε να διερευνήσουν έννοιες όπως όρια, υποσυστήματα, εγγύτητα, απόσταση, ρόλοι και μετακινήσεις μέσα στο οικογενειακό σύστημα.
Ενότητα 2
Οικογένεια, εαυτός και αφηγήσεις μέσα από την ύλη
Η δεύτερη ενότητα εστιάζει στην οικογένεια, στον εαυτό και στις αφηγήσεις του παιδιού. Η ύλη λειτουργεί ως τρόπος να αναδυθούν σχέσεις, αποστάσεις, ρόλοι, οικογενειακές ιστορίες και πλευρές της ταυτότητας του παιδιού. Ο θεραπευτής μαθαίνει να παρατηρεί όχι μόνο τι φτιάχνει το παιδί, αλλά πώς σχετίζεται με αυτό που φτιάχνει.
5η συνάντηση
Πηλός, σώμα και οικογενειακές σχέσεις
Ο πηλός χρησιμοποιείται ως υλικό που ενεργοποιεί το σώμα, την αφή, την πίεση, την ένταση και τη μορφοποίηση. Μέσα από τον πηλό, το παιδί μπορεί να δώσει μορφή σε οικογενειακές σχέσεις, αποστάσεις, συμμαχίες, συγκρούσεις και ανάγκες εγγύτητας. Η συνάντηση εστιάζει στο πώς ο θεραπευτής παρατηρεί τη δημιουργία, την καταστροφή και την επανασύνθεση ως θεραπευτικές κινήσεις.
6η συνάντηση
Κολάζ, εικόνα και εαυτός
Το κολάζ και οι μεικτές τεχνικές γίνονται τρόποι διερεύνησης του εαυτού. Το παιδί επιλέγει, κόβει, καλύπτει, ενώνει και μετακινεί εικόνες, δημιουργώντας νέες συνθέσεις και αφηγήσεις. Η συνάντηση εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο η εικόνα βοηθά το παιδί να μιλήσει για τον εαυτό του χωρίς την πίεση της άμεσης λεκτικής έκφρασης.
7η συνάντηση
Loose parts και κόσμοι αφήγησης
Τα loose parts, τα μικρά αντικείμενα και τα υλικά καθημερινής χρήσης αξιοποιούνται ως θεραπευτικά μέσα για τη δημιουργία μικρών κόσμων. Το παιδί μπορεί να στήσει σκηνές, να οργανώσει σχέσεις, να μετακινήσει ρόλους και να αλλάξει την ιστορία. Η συνάντηση εστιάζει στην αφήγηση που αναδύεται μέσα από τη σύνθεση αντικειμένων και στην παρατήρηση των σχέσεων που δημιουργούνται μέσα στον υλικό χώρο.
8η συνάντηση
Αφηγηματική θεραπεία, παραμύθι και βιβλίο από ύλη
Η συνάντηση συνδέει την αφηγηματική θεραπεία με την τέχνη και την κατασκευή βιβλίου. Το παιδί μπορεί να δημιουργήσει ιστορίες, χαρακτήρες, κρυφές σελίδες, παράθυρα, αντικείμενα και μεταμορφώσεις. Το πρόβλημα μπορεί να εξωτερικευτεί μέσα από έναν ήρωα, ένα τέρας, έναν τόπο ή ένα αντικείμενο. Η ύλη δίνει σώμα στην αφήγηση και επιτρέπει στο παιδί να ξαναδουλέψει την ιστορία του με πιο ασφαλή τρόπο.
Ενότητα 3
Δύσκολα θέματα, απώλεια, σιωπή και προστασία
Η τρίτη ενότητα εστιάζει σε δύσκολα θέματα στη θεραπεία παιδιών. Η απώλεια, ο αποχωρισμός, ο φόβος, ο θυμός, η κακοποίηση, οι οικογενειακές συγκρούσεις και η σιωπή δεν εκφράζονται πάντα με λόγια. Η ύλη μπορεί να δημιουργήσει έναν ενδιάμεσο χώρο, όπου το παιδί αγγίζει, κρύβει, σκίζει, σβήνει, καλύπτει, μεταμορφώνει ή ξαναφτιάχνει.
9η συνάντηση
Χαρτί, απώλεια και αποχωρισμός
Το χαρτί γίνεται βασικό υλικό για τη διερεύνηση της απώλειας, του αποχωρισμού και των αλλαγών στη ζωή του παιδιού. Μπορεί να διπλωθεί, να σκιστεί, να τσαλακωθεί, να κρυφτεί, να ανοιχτεί ξανά, να γίνει γράμμα, χάρτης ή μνήμη. Η συνάντηση εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο το παιδί μπορεί να δουλέψει την απώλεια μέσα από μια ήπια, μεταφορική και υλική διαδικασία.
10η συνάντηση
Άμμος, χαρτί και δύσκολες οικογενειακές ιστορίες
Η άμμος και το χαρτί αξιοποιούνται ως υλικά για δύσκολες οικογενειακές ιστορίες, όπως ένταση, φόβος, κακοποίηση, σύγχυση, ντροπή ή σιωπή. Το παιδί μπορεί να κρύψει, να αποκαλύψει, να σβήσει, να αφήσει ίχνη ή να καλύψει. Η συνάντηση δίνει έμφαση στη θέση του θεραπευτή απέναντι σε δύσκολο υλικό και στην ανάγκη να μη βιαστεί να ερμηνεύσει ή να αποκαλύψει.
11η συνάντηση
Κούκλα, σώμα και προβολή
Η κούκλα, η φιγούρα και οι κατασκευές σώματος λειτουργούν ως ενδιάμεσα θεραπευτικά μέσα. Το παιδί μπορεί να μιλήσει μέσα από έναν χαρακτήρα, να μεταφέρει φόβους, θυμό, δύναμη, αδυναμία ή ανάγκη προστασίας. Η συνάντηση εστιάζει στην κούκλα ως σώμα που μπορεί να κρατήσει μια ιστορία, να μιλήσει αντί για το παιδί ή να επιτρέψει μια πιο ασφαλή θεραπευτική απόσταση.
12η συνάντηση
Installation art, δωμάτιο και χώρος ασφάλειας
Το installation art και η κατασκευή χώρου χρησιμοποιούνται για τη διερεύνηση της ασφάλειας, της προστασίας, της κρυψώνας, του μέσα/έξω και του φανερού/κρυφού. Το παιδί μπορεί να φτιάξει ένα δωμάτιο, ένα καταφύγιο, έναν τόπο ή μια μικρή εγκατάσταση. Ο θεραπευτής παρατηρεί τι μπαίνει μέσα, τι μένει έξω, τι προστατεύεται, τι εκτίθεται και τι χρειάζεται απόσταση.
Ενότητα 4
Διαφορετικότητα, σχέσεις και τρόποι επικοινωνίας
Η τέταρτη ενότητα εστιάζει στη νευροδιαφορετικότητα, στην επικοινωνία και στις σχέσεις του παιδιού με συνομηλίκους, αδέρφια, φίλους και σημαντικούς άλλους. Η τέχνη και η ύλη επιτρέπουν στον θεραπευτή να παρατηρήσει διαφορετικούς τρόπους επαφής, ρύθμισης, συγκέντρωσης, αποφυγής, έντασης και σύνδεσης.
13η συνάντηση
Νευροδιαφορετικότητα, αισθητηριακή εμπειρία και υλικά
Η συνάντηση εστιάζει στη θεραπευτική εργασία με νευροδιαφορετικά παιδιά και στη σημασία της αισθητηριακής εμπειρίας. Υλικά με διαφορετικές υφές, βάρη, αντιστάσεις, ήχους και μορφές βοηθούν τον θεραπευτή να παρατηρήσει τον τρόπο με τον οποίο το παιδί ρυθμίζεται, αποσύρεται, οργανώνεται ή συνδέεται. Η τέχνη προσεγγίζεται ως ευέλικτος χώρος επικοινωνίας, όπου δεν προϋποτίθεται ένας μόνο τρόπος συμμετοχής.
14η συνάντηση
Φωτογραφία, βλέμμα και ενδιάμεσος χώρος
Η φωτογραφία συνδέεται με το βλέμμα, την επιλογή, το κάδρο, την απόσταση και τη λεπτομέρεια. Το παιδί μπορεί να φωτογραφίσει ή να επιλέξει εικόνες από χώρους, αντικείμενα και διαδρομές που έχουν νόημα για εκείνο. Η συνάντηση εστιάζει στο πώς η φωτογραφία βοηθά τον θεραπευτή να δει τον τρόπο με τον οποίο το παιδί κοιτά τον κόσμο του και οργανώνει την εμπειρία του.
15η συνάντηση
Άμμος, αντικείμενα, αδέρφια και φίλοι
Η συνάντηση εστιάζει στις σχέσεις εγγύτητας και απόστασης μέσα από άμμο και αντικείμενα. Οι αδελφικές σχέσεις, οι φιλίες, οι ανταγωνισμοί, οι συμμαχίες, οι αποκλεισμοί και οι συγκρούσεις μπορούν να τοποθετηθούν και να μετακινηθούν μέσα σε έναν υλικό χώρο. Τα αντικείμενα λειτουργούν ως εκπρόσωποι προσώπων, σχέσεων ή θέσεων.
16η συνάντηση
Χρώμα, abstract art και συναισθηματική αφήγηση
Η αφηρημένη τέχνη και το χρώμα δίνουν χώρο σε παιδιά που δυσκολεύονται ή δεν θέλουν να μιλήσουν άμεσα. Το χρώμα, ο ρυθμός, η ένταση, η γραμμή και η επιφάνεια μπορούν να αναδείξουν συναισθήματα, αφηγήσεις και εσωτερικές καταστάσεις χωρίς να απαιτείται αναπαράσταση. Η συνάντηση εστιάζει στην αφήγηση που μπορεί να αναδυθεί μετά τη δημιουργία.
Ενότητα 5
Συστημικά εργαλεία, γονείς και θεραπευτικός σχεδιασμός
Η πέμπτη ενότητα συνδέει τη δημιουργική διαδικασία με τη συστημική σκέψη, τη συνεργασία με γονείς, τον σχεδιασμό συνεδρίας και τον αναστοχασμό του θεραπευτή. Η τέχνη δεν χρησιμοποιείται ως έτοιμη συνταγή, αλλά ως τρόπος κατανόησης του παιδιού και του πλαισίου του.
17η συνάντηση
Συστημικά εργαλεία μέσα από ύλη και χώρο
Η συνάντηση συνδέει βασικές συστημικές έννοιες με υλικές και χωρικές αναπαραστάσεις. Η θετική αναπλαισίωση, η κυκλική σκέψη, τα όρια, οι ρόλοι και οι μετακινήσεις μπορούν να δουλευτούν μέσα από χάρτες, αντικείμενα, μικρές εγκαταστάσεις και κατασκευές. Στόχος είναι οι συμμετέχοντες/ουσες να σκέφτονται συστημικά μέσα από την ύλη και όχι να προσθέτουν απλώς μια καλλιτεχνική άσκηση στη θεωρία.
18η συνάντηση
Η τέχνη στη συνεργασία με γονείς-Συνεργατική θεραπεία
Η συνάντηση εστιάζει στον τρόπο με τον οποίο ο θεραπευτής συνομιλεί με τους γονείς για το υλικό που αναδύεται στη θεραπεία του παιδιού. Η τέχνη δεν παρουσιάζεται ως διάγνωση ούτε ως άμεση ερμηνεία. Γίνεται αφορμή για ερωτήσεις, παρατήρηση και κατανόηση του παιδιού μέσα στο οικογενειακό πλαίσιο. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο πώς κρατάμε το παιδί παρόν στη σκέψη μας όταν συναντάμε τους γονείς.
19η συνάντηση
Σχεδιασμός θεραπευτικής δράσης μέσω τέχνης
Οι συμμετέχοντες/ουσες δουλεύουν πάνω στον σχεδιασμό μιας θεραπευτικής δράσης ή συνεδρίας μέσω τέχνης. Επιλέγουν υλικό, στόχο, πλαίσιο, τρόπο παρατήρησης και πιθανές ερωτήσεις. Η συνάντηση εστιάζει στο πώς μια δράση μπορεί να είναι ανοιχτή, βιωματική και θεραπευτικά ασφαλής, χωρίς να γίνεται μηχανική εφαρμογή τεχνικής.
20ή συνάντηση
Κλείσιμο, παρουσίαση και αναστοχασμός θεραπευτή
Η τελευταία συνάντηση αφιερώνεται στο κλείσιμο του προγράμματος, στην παρουσίαση μικρών σχεδιασμών ή αναστοχαστικών εργασιών και στην επεξεργασία της διαδρομής των συμμετεχόντων/ουσών. Η έμφαση δίνεται στη θέση του θεραπευτή απέναντι στην ύλη, στο παιδί, στο οικογενειακό πλαίσιο και στη δική του αβεβαιότητα μέσα στη θεραπευτική διαδικασία.
Τρόπος εργασίας
Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο με τη λογική του atelier και συνδυάζει θεωρητική μελέτη, βιωματική καλλιτεχνική διερεύνηση, επεξεργασία περιστατικών και θεραπευτικό αναστοχασμό.
Οι συναντήσεις περιλαμβάνουν:
- θεωρητικές εισηγήσεις,
- βιωματικά εργαστήρια με υλικά,
- ασκήσεις σχεδίου, ζωγραφικής και κολάζ,
- φωτογραφικές δράσεις,
- μεικτές τεχνικές,
- αρχιτεκτονικές κατασκευές μικρής κλίμακας,
- μικρές εγκαταστάσεις και ready-made αντικείμενα,
- δράσεις με ύλη, σώμα και παιχνίδι,
- επεξεργασία θεραπευτικών παραδειγμάτων,
- μελέτη περιστατικών,
- αναστοχασμό πάνω στη θέση του θεραπευτή.
Η συμμετοχή μπορεί να είναι δια ζώσης ή διαδικτυακή. Για τους διαδικτυακούς συμμετέχοντες/ουσες, οι βιωματικές δράσεις σχεδιάζονται έτσι ώστε να μπορούν να πραγματοποιηθούν από τον προσωπικό τους χώρο, με απλά υλικά, αντικείμενα καθημερινής χρήσης, φωτογραφία, χαρτί, εικόνες, κατασκευές και προσωπική οργάνωση ενός μικρού working space.
Οι διαδικτυακοί συμμετέχοντες/ουσες χρειάζεται να προμηθευτούν ορισμένα βασικά υλικά για τις βιωματικές δράσεις του προγράμματος. Η λίστα των υλικών αποστέλλεται εγκαίρως πριν από κάθε συνάντηση ή ενότητα.
Η διαδικτυακή συμμετοχή αντιμετωπίζεται ως ενεργή συμμετοχή στο atelier. Για τον λόγο αυτό, οι συμμετέχοντες/ουσες χρειάζεται να διαθέτουν μικρόφωνο και κάμερα. Η κάμερα παραμένει ανοιχτή καθ’ όλη τη διάρκεια της συνάντησης, λόγω του βιωματικού, συμμετοχικού και ομαδικού χαρακτήρα του προγράμματος.
Σε ποιους απευθύνεται
Το πρόγραμμα απευθύνεται σε επαγγελματίες και εκπαιδευόμενους/ες που εργάζονται ή πρόκειται να εργαστούν με παιδιά, γονείς και οικογένειες, όπως:
- ψυχολόγους,
- ψυχοθεραπευτές,
- κοινωνικούς λειτουργούς,
- εργοθεραπευτές,
- λογοθεραπευτές,
- παιδαγωγούς και εκπαιδευτικούς,
- ειδικούς παιδαγωγούς,
- επαγγελματίες που εργάζονται σε χώρους ψυχικής υγείας, εκπαίδευσης, ειδικής αγωγής και παιδικής προστασίας,
- εκπαιδευόμενους/ες σε προγράμματα ψυχικής υγείας, συμβουλευτικής, παιδαγωγικής ή θεραπευτικής εργασίας.
Για τους παιδαγωγούς, τους εκπαιδευτικούς και άλλους επαγγελματίες που δεν ανήκουν σε επαγγέλματα ψυχικής υγείας, το πρόγραμμα αφορά κυρίως την κατανόηση της παιδικής έκφρασης, τη συνεργασία με γονείς, την παρατήρηση του παιδιού και την ενσωματωμένη συμβουλευτική που ασκείται στο πλαίσιο του επαγγελματικού τους ρόλου.
Το πρόγραμμα έχει επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά βασικές σπουδές ή θεσμικά απαιτούμενη εκπαίδευση στην ψυχολογία, την ψυχοθεραπεία, τη συμβουλευτική ή άλλο επάγγελμα ψυχικής υγείας. Η αξιοποίηση των γνώσεων γίνεται σύμφωνα με την επαγγελματική ιδιότητα, τα τυπικά προσόντα και το πλαίσιο εργασίας κάθε συμμετέχοντα/ουσας.
Τι θα αποκομίσουν οι συμμετέχοντες/ουσες
Με την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι συμμετέχοντες/ουσες θα έχουν εμβαθύνει στη θεραπευτική δουλειά με παιδιά ηλικίας 3–12 ετών μέσα από τη συστημική προσέγγιση, την τέχνη και τη λογική του atelier.
Θα έχουν εξοικειωθεί με:
- τη συστημική κατανόηση του παιδικού συμπτώματος,
- τη θεραπευτική χρήση της τέχνης, της ύλης και του παιχνιδιού,
- την παρατήρηση της δημιουργικής διαδικασίας του παιδιού,
- τη χρήση υλικών, εικόνων, αντικειμένων, χώρου και αφηγήσεων στη συνεδρία,
- τη σύνδεση της ύλης με δύσκολα θέματα στη θεραπεία παιδιών,
- τη συνεργασία με γονείς,
- τη σύνδεση του παιδικού αιτήματος με το οικογενειακό και σχολικό πλαίσιο,
- την επεξεργασία περιστατικών,
- ζητήματα δεοντολογίας, ορίων και εμπιστευτικότητας,
- τον αναστοχασμό πάνω στη θέση του θεραπευτή.
Οι συμμετέχοντες/ουσες θα έχουν επίσης δουλέψει βιωματικά με υλικά και τεχνικές, ώστε να κατανοήσουν πώς η τέχνη μπορεί να λειτουργήσει ως θεραπευτικός χώρος έκφρασης, σχέσης και κατανόησης της εμπειρίας του παιδιού.
Διάρκεια και τρόπος διεξαγωγής
Το πρόγραμμα είναι ετήσιο και πραγματοποιείται από τον Οκτώβριο 2026 έως τον Ιούλιο 2027.
Πραγματοποιείται σε 20 τρίωρες συναντήσεις, δύο Σάββατα κάθε μήνα.
Η ώρα διεξαγωγής είναι 17:30–20:30.
Η συμμετοχή μπορεί να είναι δια ζώσης ή διαδικτυακή.
Το πρόγραμμα έχει συνολική διάρκεια 100 ωρών, οι οποίες κατανέμονται ως εξής:
- 60 ώρες σύγχρονης επιμόρφωσης
20 τρίωρες συναντήσεις με θεωρητική εισήγηση, βιωματική επεξεργασία, συζήτηση, θεραπευτικές τεχνικές μέσω τέχνης και πρακτική εφαρμογή. - 20 ώρες προσωπικής μελέτης
Μελέτη επιλεγμένων κειμένων, άρθρων και εκπαιδευτικού υλικού που συνδέονται με τις θεματικές του προγράμματος. - 20 ώρες μελέτης και επεξεργασίας περιστατικών
Επεξεργασία κλινικών και συμβουλευτικών παραδειγμάτων, προετοιμασία ερωτημάτων και αναστοχαστική σύνδεση της θεωρίας με την πράξη.
Διαδικασία εγγραφής
Οι εγγραφές για το πρόγραμμα ξεκινούν στις 7 Μαΐου 2026 και ολοκληρώνονται στις 30 Σεπτεμβρίου 2026. Σε περίπτωση που οι διαθέσιμες θέσεις συμπληρωθούν νωρίτερα, οι εγγραφές ολοκληρώνονται πριν από την παραπάνω ημερομηνία.
Οι ενδιαφερόμενοι/ες μπορούν να δηλώσουν συμμετοχή αποστέλλοντας σύντομο βιογραφικό στο email:
Στον τίτλο του μηνύματος χρειάζεται να αναγράφεται:
ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΙΔΙΩΝ 3–12 ΕΤΩΝ και τον τρόπο που επιθυμείτε να συμμετέχετε (δια ζώσης ή διαδικτυακά)
Κόστος συμμετοχής και τρόπος πληρωμής
Το συνολικό κόστος συμμετοχής στο πρόγραμμα είναι 900 ευρώ.
Για την κατοχύρωση της θέσης απαιτείται η καταβολή προκαταβολής/εγγραφής 100 ευρώ.
Το υπόλοιπο ποσό εξοφλείται σε 10 μηνιαίες δόσεις των 80 ευρώ.
Η προκαταβολή/εγγραφή δεν επιστρέφεται σε περίπτωση ακύρωσης της συμμετοχής από τον/την συμμετέχοντα/ουσα.
Προϋποθέσεις ολοκλήρωσης
Για την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος και τη χορήγηση βεβαίωσης παρακολούθησης απαιτείται η παρακολούθηση τουλάχιστον 16 από τις 20 σύγχρονες συναντήσεις, δηλαδή του 80% του προγράμματος.
Οι επιμορφωτικές διαδικασίες περιλαμβάνουν τη μελέτη του υλικού, τη συμμετοχή στη συζήτηση, την επεξεργασία περιστατικών και τον αναστοχασμό πάνω στη σύνδεση θεωρίας και πράξης.
Κατά την επεξεργασία περιστατικών τηρούνται οι βασικές αρχές δεοντολογίας, εμπιστευτικότητας και προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Βεβαίωση παρακολούθησης
Με την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος χορηγείται βεβαίωση παρακολούθησης, στην οποία αναγράφονται ο τίτλος, η διάρκεια και το αντικείμενο του προγράμματος.
Η βεβαίωση αφορά τη συμμετοχή στο συγκεκριμένο επιμορφωτικό πρόγραμμα και δεν αποτελεί πτυχίο, δίπλωμα, άδεια άσκησης επαγγέλματος ή κρατική πιστοποίηση.
Το πρόγραμμα έχει επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν υποκαθιστά βασικές σπουδές ή θεσμικά απαιτούμενη εκπαίδευση στην ψυχολογία, την ψυχοθεραπεία, τη συμβουλευτική ή άλλο επάγγελμα ψυχικής υγείας.
Η επαγγελματική αξιοποίηση των γνώσεων που αποκτώνται στο πρόγραμμα γίνεται σύμφωνα με τα τυπικά προσόντα, την επαγγελματική ιδιότητα και το ισχύον θεσμικό πλαίσιο κάθε συμμετέχοντα/ουσας.
Πληροφορίες
ΡΟΔΑΚΙΝΟ
Εργαστήριο Συστημικής Ψυχολογίας και Παιδαγωγικής
Email: teamrodakino@gmail.com
Τηλ.: 210 9213959
